Here’s some extra photos, captured by PlusEtage photographer Marcel Thomassen of the fantastic concert MARTINA VERHOEVEN & TEUN VERBRUGGEN put on last Saturday at our 7th label event at the intimate PlusEtage in Baarle-Nassau (The Netherlands). Thank you Marcel.
In tropical temperatures, for our 7th label event at PlusEtage, MARTINA VERHOEVEN & TEUN VERBRUGGEN challenged each other musically yesterday and raised the intensity even more. Absolutely blazing concert and Ella & Eddy Westveer of JAZZRADAR were there and were so kind to capture not only the fantastic performance with beautiful photography but also wrote a superb review. Thank you.
Live at Plus-Etage Volume 1. Het is de titel van een driedubbel album, opgenomen door Dirk Serries tijdens drie verschillende concerten in 2022. Op één ervan speelt hij zelf (met Stefan Keune en Benedict Taylor) en op een andere speelt Gonçalo Alemeida met Martina Verhoeven, beiden op contrabas. Het waren unieke optredens, want volledig vrij geïmproviseerd en dus eenmalig. Serries presenteerde het album op bovenkamer van de PlusEtage. En hij kondigde het concert van de avond aan terwijl de thermometerwaarden buiten langzaam onder de dertig graden kropen. De nieuwe improvisatoren maakten zich ondertussen gereed om zich nog warmer te spelen: Martina Verhoeven (piano) en Teun Verbruggen (slagwerk).
UITDAGERS
Verhoeven beroerde de snaren van de standing piano vooralsnog zonder de witzwarte toetsen te raken. Verbruggen trommelde wat en rommelde wat achter zijn kit op zoek naar een vorm van harmonie. Beiden zijn bezig met ritmiek en zoeken verbinding. Ze voelen elkaar goed aan zonder één moment oogcontact of onderliggende afspraken. Go with the flow. Of juist de uitdaging zoeken en elkaar prikkelen. De ramen van de zaal staan open. De altijd in de zomeravond aanwezige merels mengen zich ongevraagd in het gesprek. Ook de kerkklokken van Baarle-Nassau en Baarle-Hertog laten zich niet onbetuigd. Drummer en pianist toonden dynamiek en kleurden beiden lekker buiten de lijntjes. De overgang van rustig naar een onweersachtige dreiging kon ook verrassend abrupt gaan. Dan: een klein moment van oogcontact en het is pauze!
SAMENWERKING
Drummer Teun Verbruggen is een bekende Belgische jazzdrummer met een goed gevulde agenda. Voordat hij in het trio van Jef Neve speelde, was hij al een bevlogen improvisator. Daarna werd hij letterlijk een beeldbepalende drummer bij Flat Earth Society waarmee hij de wereld over reisde. Ook veel andere jobs van eigen of andere projecten (Warped Dreamer, Too Noisy Fish) slokten de nodige tijd op. De corona-tijd bezorgde hem andere inzichten en leerde hem anders te kijken en denken. Dat leverde ook nieuwe prioriteiten, die nu langzaam aan het neerdalen zijn. Het kleinschalig optreden en gevoel voor de details passen daar prima bij. Toen hij Verhoeven jaren geleden al eens tegenkwam, ontstond er een klik. In duo improviseren is de resultante van die klik.
BEELDEN
Na een verkoelend dronk volgde een tweede set. Wie zich mee wilde laten voeren in de vrije ter plekke ontstane improvisaties mocht ook gebruik maken van de eigen fantasie. Je zou het als een caleidoscopische abstracte film kunnen beschouwen, maar ook meer grijpbare beelden dwongen zich aan de bezoekers op. Verhoeven vertelde dat ze vaak zelf een concreet verhaal in haar hoofd heeft om daarmee het concert in te gaan. Wat een ieder op het netvlies kreeg door zich over te geven aan dit samenspel weten we niet. Het publiek was in ieder geval muisstil. En juist voordat de torenklokken sloegen, keken de improvisatoren elkaar in de ogen en de ingezette finale werd definitief. Stilte! Daarna een dankbaar applaus!
MARTINA VERHOEVEN + TEUN VERBRUGGEN
Martina Verhoeven – piano
Teun Verbruggen – drums en percussie
PlusEtage, Baarle-Nassau (NL)
10 juni 2023
Tekst en fotografie: Ella & Eddy Westveer
Tomorrow, our 7th label/PlusEtage event, is MARTINA VERHOEVEN (piano) and TEUN VERBRUGGEN (drums)’ change to shine on the stage of PlusEtage in Baarle-Nassau (The Netherlands). Join us.
The extraordinary Polish webzine, from the mind of Andrzej Nowak, just wrote a beautiful article on DIRK SERRIES recent albums : two solo’s : FLUCTUATION OF BEING and NOCTURNAL DISCORD, and his collaboration with JUSTIN K BROADRICK : LOUD AS GIANTS.
Belgijskiego artystę Dirka Serriesa uwielbiamy na tych łamach niezwykle intensywnie, zarówno jako swobodnie improwizującego gitarzystę (akustycznego i elektrycznego), jak i szefa fantastycznego impro labelu A New Wave Of Jazz. Tego samego muzyka po prostu kochamy, gdy dźwiękami swojej gitary zabiera nas w bezmiar mrocznego ambientu, który jak zawsze nie ma początku, ani tym bardziej zakończenia.
Z ogromną radością donosimy, iż w ostatnich tygodniach ukazały się aż trzy albumy Serriesa w ambientowej estetyce – dwa w pełni solowe, choć każdy powstały w innych realiach producenckich oraz jedno poczynione w duecie ze starym kumplem, z którym muzykował onegdaj choćby pod wspaniałym szyldem Fear Falls Burning.
Ladies and gentlemen, Dirk Serries in dark zone! Welcome!
Dirk Serries Fluctuation Of Being (Midira Records, CD 2023). Nagrane w różnych okolicznościach, 2019 – 2022: Dirk Serries – gitara elektryczna i efekty. Pięć utworów, 55 minut.
Fluktuacja bytu, to niemal klasyczna pozycja w dark ambientowym portfolio Belga. Gitarowe pasaże od lewej do prawej, od nieistniejących narodzin do zapomnianego bezkońca. Nagrania powstałe w trakcie czterech lat brzmią bliźniaczo, pięknie kołyszą nas egzystencjalną trwogą i wszechobecnym smutkiem. Tytuły utworów pełne są niemal metafizycznej pustki, zapewne obrazują dźwiękiem czasy covidowej beznadziei. Piękny album wprost do galerii wzorca gatunku!
Pierwsza z pięciu kilkunastominutowych ekspozycji zdaje się płynąć strumieniem o umiarkowanie mrocznej proweniencji. Budują ją pasma brzmiące czystym ambientem, ale także strugi bardziej zabrudzonych fonii. Całość sprawia wrażenie bardziej tęsknej niż konającej w trwodze nieskończoności. Raz po raz flow zdobiony jest bardziej masywnymi, basowymi pasmami, które brzmią dość syntetycznie. Narracja z czasem rozlewa się coraz szerszym korytem, nie szczędząc nam emocji. Druga opowieść brzmi niemal polisyntetycznie, bardziej wszakże relaksacyjnie, z głęboko skrywaną melodyką rezygnacji. Kolejna narracja wydaje się lżejsza, kreowana z większą swobodą, ale uformowana w dość płaskie pasmo. Czwarta opowieść płynie zarówno bardzo łagodnym strumieniem, jak i basowym kontrapunktem. Z czasem nabiera pewnej śpiewności, budując klimat mniej ponury, jakby na horyzoncie pojawiało się mgliste światełko nadziei. Finałowa historia pięknie wieńczy dzieło. Przypomina leniwy strumień, który nabiera mocy i zamienia się w rwący, emocjonalny potok dźwięków. Znamiona silnie mrocznego nosi tylko jeden z wielu wątków tej niekończącej się opowieści.
Dirk Serries Nocturnal Discord (Cloudchamber Records, Kaseta/DL 2023). Nagrane w czasie rzeczywistym, studio domowe, styczeń 2023: Dirk Serries – gitara elektryczna i efekty. Pięć utworów, 49 minut.
Druga z solowych nowości gitarzysty powstała w czasie rzeczywistym, z czego wnosić można, iż jest realnym zapisem procesu twórczego bez specjalnych ingerencji post-produkcyjnych. Nagrana na raz i udostępniona w formie pięciu improwizacji, budowanych surowym brzmieniem gitary elektrycznej, szumem gitarowych pick-upów, nasączona brudem analogowej metody realizacji. Nowy, ciekawy wątek w twórczości muzyka, silniej osadzony w żywych dźwiękach, poniekąd nawiązujący do gitarowego projektu życia artysty, czyli Fear Falls Burning. Płyta wszakże zdaje się mieć nieco punkowy anturaż, jest chropowata, jakby klejona taśmą malarską, nie zwiewnością elektronicznych obróbek, daleka od ambientowej płynności i dramaturgicznej zwinności typowej dla gatunku.
Nocturnal Discord budowany jest na ogół metodami dość minimalistycznymi. Gitara pracuje tu częściej krótkimi frazami niż dźwiękowymi plamami typowymi dla ambientu. Wokół niej wszystko zdaje się szumieć i skwierczeć naturalną analogowością. Narracja incydentalnie potrafi zgęstnieć, ale też niemal momentalnie rozmyć się w chmurze szumu. Ów czerstwy post-ambient ma, co do zasady, powolne tempo, porusza się niemal ceremonialne. W kolejnych opowieściach gitara żyje pełnymi emocjami – czasami przypomina niedostrojone organy, czasami moduluje dźwięk, czasami fałszuje niczym pijany wokalista lokalnego bandu. W trzeciej części narracja wydaje się wyjątkowo rwana, niebywale nerwowa jak na kanony ambientu. Dużej w niej szorstkich, męskich zapachów i siermiężnej subtelności. W czwartej opowieści przywołane wyżej charakterystyki zdają się nasilać. Całość przypomina elegię na śmierć ambientu. Finałowa opowieść znów brzmi organowo, tworzą ją mgławice dźwiękowych plam z wolna umierającej gitary.
Loud As Giants Empty Homes (Consouling Sounds, CD 2023). Czas i miejsce akcji nieznane (jakkolwiek pandemiczne): Justin K. Broadrick oraz Dirk Serries – wszystkie instrumenty, żywe i syntetyczne. Cztery utwory, 45 minut.
Jeśli we współczesnym dorobku artystycznym Serriesa mielibyśmy szukać pozycji o największym potencjale … komercyjnym, to popełnilibyśmy błąd najmniejszy wskazując na nagranie Empty Homes! Oczywiście mamy tu gitarowe, niekiedy post-rockowe frazowanie zanurzone w oceanie gęstego ambientu, ale każda z narracji doprawiona jest perkusyjnym beatem, który nie rzadko nabiera syntetycznych barw i haczy o niebanalne electro, tudzież estetykę drum’n’bass. Album dostarcza naprawdę dużo wrażeń, choć całość dramaturgicznie i narracyjnie wydaje się być dość łatwo przyswajalna, nawet dla nieobytego w mrokach ambientu odbiorcy.
Początek każdego z utworów zdaje się być typowy dla gitarowego ambientu, aczkolwiek brzmienie bywa tu gęste, chwilami wręcz ciężkie. W pierwszej odsłonie, po rzeczonym wstępie, perkusja zaczyna bić prosty rytm, czyniąc ambientową introdukcję elementem rockowej piosenki, szczególnie, gdy frazowanie gitary na froncie robi się nad wyraz spokojne. Dodajmy, iż brzmienie duetu jest dość niechlujnie, brudne, ale całkiem ożywcze. W kolejnej opowieści mamy podobny schemat, ale rozwinięcie wątku gitarowego idzie tu w masę i brzmi niczym klasyczne riffy Black Sabbath. Całość niesiona jest pasmem basowym o zdecydowanie syntetycznym brzmieniu. W trzeciej części ambient otwarcia wydaje się bardziej mglisty, z kolei gitarowy wątek główny przypomina nasączone silnym echem produkcje Cocteau Twins, odgrywane wszakże tuż przed nuklearnym atakiem wroga. Beat utworu dość szybko przyobleka tu szaty drum’n’bass. W ostatnim utworze szyk narracji kreuje elektroniczny beat, niczym perkusyjna stopa na bębnie basowym. Gitara wydaje się tu wyjątkowo rozkołysana, na poły post-rockowa, na poły ambientowa.
VARIOUS ARTISTS – Live At PlusEtage Volume 1
(3xcd, A New Wave Of Jazz)
For almost two years now, after the covid saga lifted, A NEW WAVE OF JAZZlanded frequently at the lovely PlusEtage venue in Baarle-Nassau (The Netherlands) for label-dedicated live events. This first volume 1 selects three performances, each distinctively different, which reflects nicely the relentless aim of the label of introducing, sharing and promoting this side of the free improvisation that hardly gets opportunity to play on European soil. Uniting Belgian, German, Portugese and UK musicians together to bring you a prime example of the current free improvisation scene.
Officially out on June 10th 2023 to coincide with the label event of MARTINA VERHOEVEN & TEUN VERBRUGGEN.
Now in pre-order for only 20 EUR (instead of the regular pricing of 26 EUR) + shipping.
Go here to order. Valid through June 10th, 2023.
A New Wave Of Jazz & PlusEtage presents
MARTINA VERHOEVEN & TEUN VERBRUGGEN
June 10th, 2023
Next concert in our ongoing label events in conjunction with jazz venue PlusEtageis the premiere of this duo: excentric and wilful pianist MARTINA VERHOEVENteams up with one of the most versatile drummers-on-demand in Belgium TEUN VERBRUGGEN. This Belgian duo will definitely push boundaries while it can equally be delicate and melancholic. Everything is possible, nothing is obligated. Definitely a must for lovers of free jazz and the fully improvised. Tickets and all info go here.
Chile’s LOOP MAGAZINE just published a brand-new interview with DIRK SERRIES about his recent solo album FLUCTUATION OF BEING on MIDIRA RECORDS.
In the early 80s the Belgian composer Dirk Serries began to work in the industrial scene with the alias of Vidna Obmana with whom he released more than 140 solo albums and in collaboration with other artists such as Steve Roach, San Rosenthal, David Lee Myers, Asmus Tietchens, Steven R. Smith, Aidan Baker, Celer, Scatterwound to name a few.
In 2005, Serries decided to finish with Vidna Obmana, while he had other projects like The Fear Falls Burning and Microphonics, the latter is still active. In addition to playing with several bands. Meanwhile he founded several labels such as Mechanical Orchestration Music in which he released the music of Vidna Obmana. In recent years he has developed a great interest in free-jazz and improvisational music, founding the A New Wave Of Jazz label.
Serries is a multifaceted musician who works both with metal and post-metal, as well as free improvisation, avant-garde jazz and ambient music under his name, with which he has just released the album “Fluctuation Of Being” (Midira Records, 2023), an album that features long guitar drones that float in a sea of uplifting tonalities. On the occasion of this new album, this interview is carried out.
Thanks go to Ed Benndorf, from the Berlin distributor Dense, for arranging this interview and to Dirk Serries for sharing his experience.
You work in a wide spectrum of music. Can you tell us what you find and appreciate in ambient music and free-jazz/improvisation?
“Almost from day one when I started to experiment with sound in the early eighties my goal was to look forward, to learn and grow as a musician and a human being. So, I never shied away from pushing myself and trying different combinations, genres and even instruments. Apart from a brief industrial phase in my early existence as a musician, I got extremely fascinated by ambient music and I still am. Over those past 3 decades I was able to fine-tune my own style in this genre, over the course working with synths and computers till purifying my sound to work solely with an electric guitar and a few pedals. Although I’m not that intensely active any more, the focus lies way more on the free improvisation nowadays, ambient music is what I breath and it’s actually thanks to being involved in the free improv scene I managed to apply a working method for my ambient music that is equally on the spot and surprising than any of the improvised music I do. It still is course a different music style so naturally it requires different playing techniques but both sides of the spectrum I just love to be in.”
What do you mean when you say “vintage ambient music”?
“The term is a wink to the old-school ambient scene in which I was active in the late eighties till the late nineties. Much changed over time, going from outboard hardware instruments like synths, sequencers, mutli-track recording on tape, analog mixing desks to the younger generation that works solely on a laptop computer. I am happy that I was able to perform a technique for myself that still resembles the style of ambient music I created with Vidna Obmana while trimming down the set-up to just one Carefully selected electric guitar and a handful of pedals. The way of playing, layering the tonalities and having them shift slowly over time is just that what I did with Vidna Obmana on synths and all the tools in my studio. Therefore, the reference to the vintage style of playing the ambience”
What do you like to explore with your side-projects Fear Falls Burning and Microphonics?
“Microphonics is definitely a closed book but with Fear Falls Burning ideas are forming to do another record and it surely will be the ‘band’ approach again. Hopefully I’ll be able to record some material over the course of this Summer.”
Which bands/labels/music magazines would you highlight from the early 80s?
“There are plenty as the eighties were just such an inspiring and creative period. To highlight a few musicians and bands: Giancarlo Toniutti, Joy Division, Test Department, early The Cure, Maurizio Bianchi, Chris & Cosey and even early Simple Minds. Labels like Factory, Broken Flag, RRRecords, Sub Rosa, Staalplaat and Projekt.”
Which were the sources of inspiration for the making of your latest “Fluctuation Of Being” album?
“Being here and now. I mean, despite still a lot of people will probably deny or refuse to accept it, we are living in an intense period and already for a long time. Absolutely don’t want to go politically here but the pressure ‘On us, all the impulses we’ve to digest is just sometimes too much to handle and makes you shift your life almost constantly. This album is just about that, the constant twists of the mind under impulse of daily life.’”
On Fear Falls Burning’s Bandcamp page you pointed out “a musical meditation on purity and subdued power” What does it mean?
“Wow, that’s a long time since I read that definition but back then after completing the Vidna Obmana story I really wanted to pursue something different. Fear Falls Burning still has connotations to what I did previously but the approach was different, less studio-oriented but real-time guitar manipulations through a vast array of pedal effects. The focus was on playing simple motives on the guitar while the effects brought everything into play and constructed the full guitar soundscape. Fear Falls Burning was way more powerful than Vidna Obmana ever was, louder and more intense but at the same time it was about the detailed research in what the electric guitar could produce, from the tiniest sounds to the full-on wash of tones. That said, Fear Falls Burning slowly over time, due to My ongoing urge to experiment, turned into a band project that features several key players from the metal, post-metal and free improv. scene. More to come for sure.”
What would you highlight the most from these 30 years dedicated to music?
“It’s difficult to pick one but generally seen I’m most proud of how I have been able to create my own identity while maintaining my independency. Nothing is original but in this all you can still work and make the efforts to realize your own voice and this is what I’ve done from day one. Of course, I always have been ambitious to share my music with as many listeners possible, this is something you decide upon when you start releasing your work but never, I wanted to follow the straight path and rely on a particular success. The number surely dropped when the highly successful cd retail collapsed in the late nineties, due to the arrival of streaming, but luckily there’s still a dedicated audience adventurous enough to follow me on this journey of constant exploration. And the fact that I’ve been able to work together with such talented international musicians, through various genres, while others seem to follow that and be inspired by, confirms that I probably am doing some interesting stuff. From my solo work, the free improv band KODIAN TRIO (with Colin Webster and Andrew Lisle) to the culmination of all YODOK III (with Tomas Järmyr and Kristoffer Lo).”
Guillermo Escudero
May 2023
Buy FLUCTUATION OF BEING here. Visit the MIDIRA RECORDS website here.
Already for 24 years Fred Kellogg hosts his fantastic FREE JAZZ WITH FRED radio show (out of of the Evergreen State College, Olympia, WA on KAOS 89.3 FM) and to celebrate this anniversary he focused on our label for the entire show. You’ll hear as well an interview with DIRK SERRIES, curator of the label, on everything what the label is about. Enjoy.
Listen here.
Playlist :
Rubicon Quartet – Rubicon (Crosscurrents New Wave of Jazz 2020)
Anton Mobin/Martina Verhoeven – Cure (Cure and Mound New Wave of Jazz 2021)
Dirk Serries – Modal (Solo Acoustic Guitar Improvisations: II & III New Wave of Jazz 2022)
Rubicon Quartet – A Figurative Flow
Rubicon Quartet A Figurative Flow (Crosscurrents New Wave of Jazz 2020)
Rennie/Roberts/Serries – Moving Sideways (Translucence New Wave of Jazz 2022)
Jackson/Serries/Vanderstraeten – Dark Green (Dandelion New Wave of Jazz 2022)
Hydra Ensemble – Vista I (Vistas New Wave of Jazz 2022)
Tom Jackson/Colin Webster – V (The Other Lies New Wave of Jazz 2021)
Colin Webster/Andrew Lisle – Discoed (New Invention New Wave of Jazz 2020)
Arvind Ganga/Riccardo Morogna – Phantoon (Ballads from the Wrecked Ship New Wave of Jazz 2021)
Pierre Gerard – Miniature en Poudre Practique (Pieces of Apparatus New Wave of Jazz 2019)
Ken Waxman of JAZZ WORD (Canada) enlightens us with a fine review of HUGO COSTA & PHILIPP ERNSTING’ THE ART OF CRASHING, which we released last year on our label. The album is of course available through our bandcamp store.
“The Netherlands’ long-time reputation for promoting freedom of expression has certainly been confirmed in the field of free music. Not only have local improvisers established themselves internationally, but exploratory musicians from elsewhere have gravitated there as well. The Art of Crashing was artfully created in Rotterdam by two city residents who are actually German (drummer Philipp Ernsting) or Portuguese (alto saxophonist Hugo Costa).
More aggressive and abstract in their interactions, the Rotterdam-based duo coordinates convulsive reed shrieks with minimal but powerful anchoring percussion coloring, Costa and Ernsting construct and then extend many of the tracks, but with enough cohesion so that the linear thread remains. “Blind Spot” for instance is taken prestissimo, with cymbal patterns, paradiddle pops, and subtle metal clunks cushioning the reed work. Costa’s strained clarion squeaks and bites present a logic of their own as he appears to examine every single note and its extensions, sometimes in Aylerain altisssimo until wooden drum pops signal the finale. Although near-toneless breaths and percussion rattles make up the sonic landscape elsewhere, the most distinct impression comes when the duo is in free form. There are even some quick changes involved. The introduction to “Nowhere Fast” for instance, suggests that it will become a standard Bebop melody, that’s quickly shattered as the drummer subdues his backing to hushed nerve beats and bass drum resonations. Concurrently the saxophone toughens his story-telling beeps and blips to repeated honks mixed with split tones and soon bulks up his output to continuous multiphonics. As doits, flattement sand sopranissimo screams are exhibited in turn the piece climaxes as exploratory as it was traditional at the top.
Stripped to essentials of wood, metal, skin, and cork, it’s easy to see why so many questing musicians take up this minimalist challenge. Additionally, this disc shows exactly what sort of quality sounds can be created in this configuration.”
DIRK SERRIES, in promotion of the LOUD AS GIANTS’ EMPTY HOMES album, has been doing several interviews as well these (video) podcasts. Some of them brief, another lengthy and very detailed on lots that has been part of Dirk Serries’ 3 decades plus repetoire.
COUCH RIFFS with MIKE SQUIRES :
VEIL OF SOUND :
CHILL DUDE ON A COUCH :
Last Thursday LOUD AS GIANTS (JUSTIN K BROADRICK and DIRK SERRIES) premiered their debut album EMPTY HOMES (Consouling Sounds) live at the annual Belgian DUNK! Festival. It was a blast. Check out a few photos…
photos by Christian J.
photo by Jan Kees Helms
photo by Richard Irving
dirkserries.com 