Author: dirkserries

Belgium’s JAZZ’HALO webzine just published reviews, written by Georges Tonla-Briquet, of our latest 4 cd releases. All titles are still available through our bandcamp site.

Vier nieuwe releases van het label met de minimalistische hoesontwerpen weerspiegeld in extreem maximalistische improvisatiemomenten.

Serries/Thompson/Verhoeven
Today And All Tomorrows
nwoj0049

Een snarentrio met bekende namen bij new wave of jazz: gitaristen Daniel Thompson en Dirk Serries samen met contrabassist Martina Verhoeven. De opnamen hadden zoals regelmatig het geval is, plaats in de Sunny Side Inc. Studio (Anderlecht) en dit op 9 augustus 2019. Zoals in het verleden al eens gebeurde geen titels maar een nummering van I tot VI.

Eerste vaststelling is het stereo-effect door het geluid van de instrumenten op te splitsen en via de onderscheiden kanalen te sturen. Een luisterervaring die het best tot zijn recht komt met koptelefoon. En dan begint het fascinerende spel van actie en reactie, van vraag en antwoord, van stilte en zacht geschuifel over de snaren. Het hanteren van de strijkstok op de contrabas door Verhoeven sluit naadloos aan bij wat beide gitaristen uitvoeren. Voor de meer uitgesproken actiescènes grijpen ze terug naar een percussieve en picking gerelateerde aanpak. Echte verbrijzelingen van de intense sfeer blijven gelukkig achterwege. De drie excelleren dankzij een stilistisch en conceptuele taal conform vertrouwde opvattingen maar creëren desondanks een luisterspel als een auditief logogrief.

Rennie/Roberts/Serries
Translucence
nwoj050

Net voor de eerste lockdown hadden Tullis Rennie (trombone), Cath Roberts (baritonsax) en Dirk Serries (akoestische gitaar) afspraak in de Sunny Side Inc. Studio. Het uiteindelijke resultaat vatten ze samen in een opname van vijfenveertig minuten, opgedeeld in ‘Match’, ‘Moving Sideways’, ‘Translucence’ en ‘Found Within’.

Serries zet in op nerveus tokkelende wijze terwijl de blazers in stotterende telextaal hun eerste impressies weergaven. Geleidelijk aan werken ze compacte thematieken uit. Rennie en Roberts versluieren en accentueren daarbij afwisselend de expliciete klankkleuren van hun instrument waardoor zich heel aparte sonoriteiten ontspinnen. Stiltes vormen een wezenlijk onderdeel (‘Moving Sideways’!). De uitvoerders leggen hiervoor een ongelooflijke beheersing aan de dag. Een heterogene wisselwerking tussen roerloosheid en buigzaamheid is de rode draad. Voor wie met de aandachtsspanne en de nieuwsgierigheid van ornithologen, verdoken en vol spanning gefascineerd naar de conversaties van vreemdsoortige specimens kan luisteren.

Hydra Ensemble – Vistas
nwoj0051

Vijf improvisatieperspectieven (‘Vista I-V) gebracht door Gonçalo Almeida (contrabas), Lucija Gregov (cello), Nina Hitz (cello) en Rutger Zuydervelt aka Machinefabriek (electronics). Het begint allemaal in pure John Carpenter-stijl, donker en onheilspellend als diens soundtracks voor onder meer ‘Escape From New York’ en ‘The Fog’. Ze maken niet meteen gebruik van een resem expliciete effecten maar bouwen gaandeweg een verontrustende sfeer op door onderhuidse spanningselementen. Een scenario dat stap voor stap aangevuld wordt met repetitieve clusters en monolithische patronen die de bewust ingebouwde vacuüms opvullen. Ook hier wederom een sublimeren van dominante stiltes als mantra. Met net iets meer onstuimige passages zoals in het tweede deel van ‘Vista III’. De inleiding van ‘Vista IV’ leunt dan weer aan bij een Indisch harmoniumpalet en evolueert verder naar geluidstaferelen zoals deze in druipsteengrotten waar vallende druppels door de jaren heen stalagmieten en stalactieten creëren. Inclusief een catharsisontknoping op het einde. Afhankelijk van elkeen zijn fantasie en ervaring met dergelijke compositiemethodes roept dit alles bevreemdende of dromerige visioenen op.

Onno Govaert/Verhoeven/Serries
Twofold
nwoj0052

Een dagje samen improviseren door drummer Onno Govaert, gitarist Dirk Serries en pianiste Martina Verhoeven leverde bovenvermelde dubbel-cd op. Een mikadospel van drie specialisten ter zake die weliswaar hun eigen regels en assimilatieprocessen opstellen. Misleiden ze elkaar voortdurend of complementeren ze elk voorstel van hun medespeler? De intriges stapelen zich aan een razendsnel tempo op. Het is wel zo dat het telkens om een duo performance gaat waarbij Govaert (Kaja Draksler, Thurston Moore, Terrie Ex) eerst Verhoeven als sparring partner heeft en nadien Serries. In het eerste geval overheerst in soortgelijke context haast automatisch het percussieve aspect. Een toboganrit midden een decor geperforeerd door ontregelde ritmische technieken.

De tweede set met Serries is een logisch vervolg door de gitarist zijn stuiterend en jachtig snarengegoochel terwijl Govaert deze keer al eens meer opteert voor een roffelende werkwijze. Hoedt u voor de energieke finale waarin de heren hun respectievelijke innerlijke duivels ontbinden. Onvermijdelijk duiken er in beide opnamen parallellen op met de werelden van Pierre Boulez, Iannis Xenakis en Karlheinz Stockhausen. Zeker ook voor fans van Lucas Niggli.

© Georges Tonla Briquet

This Sunday, August 21st, saxophonist COLIN WEBSTER invites some of his friends and frequent collaborators to form his Large Ensemble. Most of them familiar to followers of our label but in group this is the first time and overwhelming it will be. Join Colin’s tribe at Cafe OTO, London, 2pm (matinee show!). Tickets and all info you can here.

Known critic EYAL HAREUVENI just wrote a lovely review for SALT PEANUTS (Norway) on SERRIES/THOMPSON/VERHOEVEN’s Today And All The Tomorrow album. The album is available through our bandcamp store.

“Today And All The Tomorrows brings together three free improvisers with singular voices – Belgian guitarist Dirk Serries, the head of the label A New Wave of Jazz, his partner in life and music double bass player Martina Verhoeven (who is also a pianist) and British guitarist Daniel Thompson, who recorded before for A New Wave of Jazz but this is his first recording with Serries and Verhoeven. The album was recorded at the Sunny Side Inc. Studio in Anderlecht on August 2019. Guy Peters, who writes the liner notes to all the A New Wave of Jazz, compares this album to «cinematic experiments that disband linear narratives and opt for less traditional ways of telling a story, by displaying a mood or addressing a theme». No doubt, there is nothing traditional in the intimate dynamics of «Today And All The Tomorrows», and Serries, Thompson and Verhoeven do not attempt to play the acoustic guitars and the double bass in any familiar roles and voices. Verhoeven acts here as the central force that anchors the restless, inquisitive conversations of Serries and Thompson, with timely and precise playing, and all sound eager to take risks and explore fast-shifting dynamics and textures. Peters calls this guitar duo «a slightly deranged parody of rock n’ roll twin guitar attack» and captures some of the ironic elements of Serries and Thompson’s playing and the importance of surprise in the trio dynamics. The intense, physical playing is integrated beautifully with the sparse but deep listening spirit of this meeting and calls for much more sonic adventures of this great trio.”

VITAL WEEKLY just reviewed our two newest releases, in our new line of limited cassettes. Both tapes are still available of course as they are officially released next Saturday August 20th.

“Following many CDs, the Belgium imprint A New Wave Of Jazz released a few LPs, and now they are expanding to the world of cassettes. I am unsure if there is a particular reason to switch to cassettes, and I won’t speculate. The first cassette is a sort of split release. Dirk Serries, with his archtop guitar, appears on both sides. On side A, he duets with Anton Mobin and his well-known prepared chamber and on the other side with Quentin Stokart on guitar and amplifier. Nine pieces with Mobin and seven with Stokart. In case you wondered, Wiki can help you with the meaning of the word ‘Stochastic’: “Stochastic refers to the property of being well described by a random probability distribution. Although stochasticity and randomness are distinct in that the former refers to a modelling approach and the latter refers to phenomena themselves, these two terms are often used synonymously. Furthermore, in probability theory, the formal concept of a stochastic process is also referred to as a random process.” The prepared chamber is a box of amplified objects and, as such,
something that works very well with Serries’ playing of the guitar; not too chaotic but very much improvised and there is lots of room for little accidents. Please sit down and play and record the proceedings. The outcome is not decided in advance, but let’s see what happens. That is the approach of Serries and Mobin in a fine duelling duet of acoustic sounds and a guitar. Most of the time, it sounds very much like electro-acoustic music, but then without the electrics. The amplifier used by Stokart indeed might play a role in his duet with Serries, but I fail to hear it. These seven pieces are obviously two guitars and are less electro-acoustic. Here too, there are certain chaotic elements to be noted, but it is also a bit more traditional improvised music, music of the variety that this label has a lot of. These seven pieces are short and to the point, leaping forward, restraint and joyous. A bundle of emotions, I’d say. Lovely stuff!
The other cassette contains a duet between Colin Webster (alto saxophone), a New Wave Of Jazz regular, and Matthew Grigg (guitar, amplifier), whom we heard once before (Vital Weekly 1040). They recorded their music in a single day, following which Serries did the mixing and mastering. I am sure this mixing didn’t interfere with the order of the music; I believe it instead has to do with putting the right balance between these instruments. The eight pieces on this cassette offer some more radical free improvisation music. The alto saxophone is easily recognized, and Webster plays it most chaotic. The guitar is something else. I have no idea how Grigg plays his instrument, but it is barely recognizable as a guitar. I think he mutes his strings and creates mainly a scratching sound. This way of playing instruments results in quite a nerve-wracking spiel between the two players. This cassette lasts fifty minutes, and it is quite a ride; it is a wild but most exhausting one. Indeed, the music has the most overwhelming
quality when played at a maximum volume. But I don’t see any other way to enjoy this music except at total volume. Perhaps, at times a bit too much free improvisation for me, but I enjoyed the sheer brutality here. “

What a feature on A NEW WAVE OF JAZZ and the related releases on the most recent episode of GENE BULMER’s Ambient Landscape. Just enjoy this beautifully constructed episode wailing through most of the recent albums on our label and other albums by affiliated artists like Asmus Tietchens, Guilherme Rodrigues and Dirk Serries. Epic.

Proud to share that BBC 3’s excellent FREENESS radioshow featured two of our label releases in their latest episode. RENNIE/ROBERTS/SERRIES’ Translucence and the recent COLIN WEBSTER & MATTHEW GRIGG’ Good To Be Back In Reality. Both albums are still available from our bandcamp store. Listen to this excellent episode, exquisitely hosted by Corey Mwamba.

Georges Tonla-Briquet wrote a very beautiful review for the JAZZENZO magazine on DIRK SERRIES’ 2nd installment in his solo acoustic guitar explorations. The double vinyl is available through our bandcamp store.

“Anderhalf jaar na zijn debuut als solo gitarist op zijn eigen label komt Dirk Serries met een vervolg. Het werd meteen een dubbel vinylalbum. Het gaat om het resultaat van twee verschillende opnamedagen verspreid over de twee lp’s. Het achterliggende idee is uiteindelijk een reeks van zeven platen uit te brengen gewijd aan de Höfner archtop guitar. “Noem het een onderzoek naar de veelzijdigheid van deze, naar mijn gevoel, waanzinnige reeks van gitaren uit de jaren vijftig en zestig,” zegt Serries. “Eveneens is het ook een persoonlijke zoektocht als solo muzikant binnen het kader van de vrije improvisatie. De ene gitaar speelt al wat vlotter dan de andere en misschien ligt daar juist de selectie om telkens ook de luisteraar een variatie te bieden tussen de strakkere en eerder open gitaren, tussen de warmere en hardere archtops.”
De gebruikte modellen deze keer: een Höfner 457/S/E1 archtop model uit 1956 voor ‘II’ terwijl hij tijdens ‘III’ een Höfner 459 archtop uit 1952 in handen had.
Een eerste aanslag op de snaren wijst bedrieglijk naar wat de intro van een zuiver rock-‘n-roll nummer zou kunnen worden. Maar dit is Dirk Serries natuurlijk, de man die zweert bij improvisatie en vrijheid. Geen geijkte patronen dus maar ogenschijnlijk versplinterde expressies die volgens een bepaalde Dirk Serries-systematiek geassembleerd werden.
De korte tweede track ‘Conflict’ maakt alles wat duidelijker. Een iets assertievere aanpak en meteen ook net iets drukker. Bij elk nummer vergroot het potentieel. De hoekige uitwerking blijft een centraal ankerpunt. Stiltes worden even vakkundig ingelast evenals het geschuifel over de snaren. ‘Scourge’ is daar een uitstekend voorbeeld van. Serries schrikt er evenmin voor terug om af en toe een eigen ‘picking’ stijl te introduceren in ‘Transient’, ‘Modal’. Hij maakt ook telkens gebruik van andere plectrums zoals houten, pvc en bamboo alsook andere houten en ijzeren tools om de picking die specifieke intonatie en speelstijl te geven. Luister naar ‘Imminent’ en probeer te achterhalen welke kleine hulpmiddelen hij hanteert. Pedalen of andere technische apparatuur komen er echter niet aan te pas. Wel een strijkstok zoals te horen is in ‘Lineage’. En dan die meesterlijke laatste noot om de eerste plaat af te sluiten! Dit alles is slechts een summiere samenvatting van wat zich zoal afspeelt op ‘II’. 
Sessie ‘III’ begint met een meer percussieve aanpak getekend door een urgente ondertoon om van hier verder te evolueren naar varianten van wat hij reeds voordien deed. Een terugkerend fenomeen daarbij is het juxtaposeren van implosies tegenover extrapolaties. De krijtlijnen tussen de verschillende etappes worden nu eens totaal weggevaagd om even later opnieuw benadrukt te worden. Zo ontstaat er een continue transmutatie van de basisprincipes.
Elk segment of instant gecomponeerd stuk kreeg een titel mee en verwijst naar de stijl, de structuur of het karakter. Soms is dat mathematisch dan weer filosofisch of analytisch. Toch is dit alles zeker geen art for art’s sake. We kijken alvast uit naar de volgende delen.”

“Proving once again that any instrumental grouping works with the right ideas this trio has created a leading-edge series of memorable improvisations.”

Here’s an excellent review by Ken Waxman for JAZZ WORD (Canada). RENNIE/ROBERTS/SERRIES’ TRANSLUCENCE album is still available through our bandcamp store.

“Working out a harsher and most liberated take on an infrequently constituted musical meld are baritone saxophonist Cath Roberts and trombonist Tullis Rennie, both from the UK and Belgian acoustic guitarist Dirk Serries. Although John Zorn/George Lewis/Bill Frisell and Jimmy Giuffre/Bob Brookmeyer/Jim Hall both profitably excelled in this configuration, their work was more song oriented. In contrast this European trio probes deeper into free improvisation, consciously pushing the instruments’ limits, but with enough maturity to encompass linear motion where appropriate. Rennie’s experience ranges from membership in a Belfast-based free-improvising ensemble to creating multi-media-presentations, while Roberts improvises with the likes of Ollie Brice. Serries has played with free-thinking musicians across Europe. Alternating between slashing rhythmic twangs and occasional tingling clips, Serries bridges the saxophonist’s frequent guttural snarls and tongue slaps and the trombonist’s portamento grace notes and plunger growls. The mix sometimes results in harmony, but with lyricism an accidental byproduct. Mining timbres from within their horns’ body tubes as well as from keys, valves and bells, Rennie and Roberts sporadically create hornpipe-like melodies or exercises in metal percussion. More frequently, as on “Moving Sideways”, half-valve burbles and disassociated split tones join for slightly above human hearing textures, with string strums extending and affirming horizontal movement. These oases of near-silence are spelled by raucous brass wah-wahs and reed flattement and scoops as intense as in any Free Jazz session. But as they evolve in double counterpoint Serries’ pointed flanges cut through the sonic murk. Culminating on the final and title track,  Roberts’ strident scoops and Rennie’s clenched snorts work up to a climax along with powerful guitar twangs only to dissolve into near silence at the half way point. Punctuating the quiet with unexpected snarls and slides, new comprehensive timbres end the improvisation while promising more creative music to come. Proving once again that any instrumental grouping works with the right ideas this trio has created a leading-edge series of memorable improvisations.” Jazz Word – Canada

A NEW WAVE OF JAZZ is entering the realm of cassette albums again.  Consider it a side series for the more abstract, electric and noisy in free improvisation and avant-garde.  Again with a minimal design by Rutger Zuydervelt, each cassette is limited to 60 copies – housed in a clear box, duplicated on solid black tapes, 4 panel j-card and shrinkwrapped. These are the first 2 albums we’re releasing on August 20th !

COLIN WEBSTER & MATTHEW GRIGG – GOOD TO BE BACK IN REALITY

Saxophonist COLIN WEBSTER (London) and electric guitarist MATTHEW GRIGG(Bristol) hooked up for a relentless session that is equally abstract, full-on in your face and interactive.   Their duo is the other side of the coin, both artists with their four feet in free impro soil but what they achieve together is a melange that break barriers, provokes while focusing on the smallest electric and alienating details, both overwhelming and subtle.  Impressive.
 Order/listen to the album on bandcamp.

DIRK SERRIES with ANTON MOBIN / QUENTIN STOKART – STOCHASTIC REGIONS

That label curator and guitarst DIRK SERRIES has a knack for the abstract and wilful isn’t a secret and it was only a matter of time when he would hook up with French soundartist ANTON MOBIN (France) either.  So here he’s teaming up with Anton,using his impressive prepared chamber, for a split tape that introduces another Belgian guitarist on side B.  With QUENTIN STOKART (Belgium), on electric guitar, the dialogue between the acoustic and electric is less than overpowering.  Fully dissecting, styles overboard session that is constantly on the edge of sound implosion.  With ANTON MOBIN the duo approaches their collaboration slightly different, here the balance is more refined, the acoustic guitar more open and thematic while Anton with his unique soundbox, the prepared chamber, swirls around, interacts and is complimentary. An interesting comparison in styles made possible on a split tape. Order/listen to the album on bandcamp.

UK’s Musique Machine just reviewed DIRK SERRIES’ Solo Acoustic Guitar Improvisations II/III, released on A New Wave Of Jazz last May. The double vinyl is still available from our bandcamp store.

“3 out of 5 stars. Solo Acoustic Guitar Improvisation II/III is a double vinyl release taking in twenty-six tracks of darting ‘n’ jagged improv from Belgian’s Dirk Serries. The material references genres like the blues, angular jazz, scarping ‘n’ raw folk, acoustic HC punk, and even demented no-wave funk- but it really creates its own rapidly shifting and jarring sonic universe. The release appears on Belgian’s New Wave Of Jazz, which is also run/ curated by Serries. The two 140 gram slabs of black vinyl are present in a single card slip- this features on one side a write-up about the material by Guy Peters, and on the other the track listing/ basic production details- all the tracks were mono recordings captured with a mic 50CM from the guitar. With the texts in light grey against a plain white backdrop. The release is ltd to 200 copies, and can be purchased directly from bandcamp.  The twenty-six tracks each have runtimes between one and near five minutes- and really the material remains fairly rapidly jagging and manic throughout. We open up with the seesawing slide, strum and brief pauses of “Chroma”. There’s tight pluck meets high-pitched scrub ‘n’ pick of “Modal”. We have the jagged neck fiddle ‘n’ violently muted slide of “Sematic”, or darting-to-tolling bass discord meets manic pick ‘n’ chime of “Elegiac”. Moving onto the second disc we have wondering twang meets constricted pluck of “Sense”. There’s stop-start strum, pick, and neck scrub of “Dyad”. Or the angular bow meets jarring rub ‘n’ fiddle of “Graph”. With the second disc playing out with the fumbling neck buzz meets twang ‘n’ grate of “Molecule”. Serries take on acoustic guitar-based improv is both manic and eventful- it’s a release that gives you little time to breathe or ponder. But if you are after raw yet inventive improv Solo Acoustic Guitar Improvisation II/III will certainly invigorate and reward” Musique Machine – UK