Author: dirkserries

Eyal Hareuveni wrote a lovely review of HYDRA ENSEMBLE’s VISTAS on SALT PEANUTS. Check it out. The album is available here.

The Hydra Ensemble is a pan-European quartet featuring Croatian cellist Lucija Gregov, Swiss cellist Nina Hitz, Portuguese double bass player Gonçalo Almeida and Dutch electronics wizard Rutger Zuydervelt (known also as Machinefabriek), All are working in the Netherlands and all with different musical backgrounds and interests but determined to stress how intertwined some presumably distinct music genres have become in their daring free improvised dynamics. The music of the Hydra Ensemble constantly and effortlessly shape-shifting between chamber contemporary music, free improvisation, sonic exploration, experimental electronics and anything between, and highlights the versatility of the four musicians.

«Vistas» is the sophomore album of this quartet, following «Voltas» (Inexhaustible Editions, 2021), and it was recorded live at the Worm club in Rotterdam during the Covid-19 pandemic (without an audience, but streamed live) in April 2021. The first «Vistas» is a cinematic and unsettling, chamber drone piece. Almeida’s double bass sets its pulsating heartbeat, Gregov and Hinz’s cellos build the tension with heavy, resonant layers of sound and texture, and Zuydervelt acts as agent provocateur with his disruptive yet subtle and clever palette of electronics.

The following pieces deepen the dark, melancholic spirit of «Vistas» and its fragile, patient and detailed dynamics. On the third «Vista», Zuydervelt’s electronics charge the sonic searches of Almeida, Gregov and Hinz with their intense demonstration of extended bowing techniques with suggestive tension. The tension intensifies even more in the trance-like, mysterious ritual of the fourth «Vista». The fifth and the last «Vista» offers a more playful and optimist interplay with the ironic electronics of Zuydervelt, emphasizing again the fascinating, open sonic vision of this ensemble.

Our four new releases are featured on the fantastic FREE JAZZ WITH FRED radio show, hosted by our friend and support Fred Kellogg, on KAOS FM (Olympia, Washington USA). Listen to the radioshow here. The album are available on bandcamp.

MOORS MAGAZINE just reviewed SERRIES/THOMPSON/VERHOEVEN’s TODAY AND ALL THE TOMORROW. Read it here below. The album is still available for our bandcamp store. Thanks.

“Dirk Serries en Daniel Thompson op akoestische gitaar, dat levert al een opmerkelijk duo op, want deze twee eigenzinnige en buitengewoon avontuurlijke gitaristen weten je als luisteraar altijd weer te verrassen, onder meer doordat ze geluiden uit hun gitaar weten te toveren die je niet voor mogelijk had gehouden. In dit geval komt daar Martina Verhoeven bij, dit keer niet als pianiste, maar op de contrabas, en dat levert een bijzonder indrukwekkende combinatie op, want die contrabas werkt hier bijna als de centrifugerende kracht waar de twee gitaristen omheen werken. Je zit hier als luisteraar eigenlijk steeds op het puntje van je stoel, want dit trio speelt soms bijna fluisterend ingetogen, om even later onvoorwaardelijk los te barsten op een manier die af en toe doet denken aan de tekenfilm-versie van rock ‘n’ roll, want humor is in deze muziek nooit ver weg. Want hoewel je deze muziek gerust avant-garde mag noemen kun je ook horen dat de spelers met heel veel plezier samen zitten spelen, en er mag zeker gelachen worden. Kortom, een heerlijk plaatje, waarin weer eens alle mogelijkheden van de contrabas en de akoestische gitaar op een verbazingwekkende manier geëxploreerd zijn, terwijl er ook nog eens geweldige muziek gemaakt werd. En ook dit is weer een groeiplaatje, zo’n album dat bij elke draaibeurt beter wordt, omdat steeds meer op zijn plek valt. Voor iedereen met open oren een absolute aanrader.”

MUSIQUE MACHINE pays some nice attention to the brilliant album of HYDRA ENSEMBLE. VISTAS was released last month on A New Wave Of Jazz. Here’s the review and you can order the album here.

“Vistas is a five-track journey in starkly bounding and angular forking improv for double bass, two cellos and electronics. It’s a grim-yet-torque-tight affair, which hums with both shady inner doubt & foreboding anxiety. The release appears as a CD release on Antwerpen’s New Wave Of Jazz label- with the mini white and grey box gatefold following the labels house style- with the inner gatefold featuring a two-page write-up about the release, and the project by Guy Peters. This release has an edition of 200 copies, and can be purchased directly from the label. Rotterdam-based quartet Hydra Ensemble has been active since 2021, and Vistas is the project’s second release following on from Voltas, which appeared on Inexhaustible Editions. The project brings together Lucija Gregov and Nina Hitz both on  Cello, Gonçalo Almeida on Double Bass, Rutger Zuydervelt  on Electronics. The five tracks featured here run between seven and eleven minutes a piece, and while the whole album has an air of bleak tension, each track manages to have its own identity/ edge. We open with pared-back almost post-punk bass bounding meets compressed tone searing & subtle electro chop of “Vista I”. Moving onto taut textural scape ‘n’ fiddle and jagged bass billow of “Vista II” which later adds in tense string fiddles and oppressive electro buzz.  With the album playing out with the forlornly bowing grey sonic folds meet fiddling ‘n’ fork of “Vista V”- which latter becomes a lot more suffocatingly dense. Vistas finds the improv form fed through with grey doubt and tighten unease- certainly not an easy, or formally pleasing ride. But it fits like a glove if you’re after grim-yet-taut improvising.” Musique Machine – UK

MOORS MAGAZINE wrote an absolutely beautiful review on RENNIE/ROBERTS/SERRIES’ Translucence album, which we released last month. The album still available here.

“Trombone en baritonsax gaan heel mooi samen, dat kon je al constateren bij vroege opnames van het orkest van Duke Ellington (met meestal Harry Carney op de baritonsax) en ook later kwam de combinatie regelmatig terug. Maar zo harmonieus en lyrisch als dat meestal klonk klinkt het bij saxofoniste Cath Roberts en trombonist Tullis Rennie toch niet.
Zij gaan eerder de avontuurlijke kant op, waarbij de randen van wat er uit hun instrument gehaald kan worden worden opgezocht. Dat doet heel af en toe denken aan de geweldige exploraties van iemand als Wolter Wierbos. Hier krijgt het begrip improvisatie een nieuwe dimensie, zeker als de Belgische gitarist Dirk Serries zich aansluit, en er een fenomenaal trio gevormd wordt.
Als luisteraar zit je al heel snel op het puntje van je stoel, omdat deze drie virtuozen niet alleen voluit durven gaan, maar ook heel stil en ingetogen durven fluisteren en zoeken, waarbij je als luisteraar soms je adem inhoudt. Alles valt steeds perfect op zijn plek, en dat vind ik zelf eigenlijk het meest verbazingwekkende van dit soort geniale improvisatiesessies – blijkbaar zijn de drie musici zo geconcentreerd samen aan het spelen dat je als luisteraar een aantal draaibeurten nodig hebt om de complete schoonheid te doorgronden van wat ze daar in één intense improvisatie hebben neergezet. Muziek voor iedereen met open oren, en voor iedereen die bereid is wat vaker naar een cd te luisteren om alle finesses en details tot zich door te laten dringen.” Moors Magazine – The Netherlands

Last but not least DIRK SERRIES’ SOLO ACOUSTIC GUITAR IMPROVISATIONS II/III (2xLP) got reviewed by Nieuwe Noten. This 2nd segment in DIRK SERRIES’ solo explorations on the Höfner archtop guitar was released early 2022 after a pressing delay of one year on double vinyl and now reviewed. The 2xLP is of course still available through our bandcamp store.

“In januari 2021 bracht Serries een eerste LP uit met improvisaties op akoestische gitaar, onlangs voegde hij daar nog twee delen aan toe. Zesentwintig vrij korte stukken, verdeeld over vier LP kanten. Geen melodie te bekennen, nergens. Typisch Serries nieuwe stijl. Het is de Serries die we kennen van zijn recente albums, zoals het hierboven genoemde Translucence. Op zoek naar mooie geluiden, aparte bewegingen, abstracties. Soms, zoals in ‘Scourge’, ‘Imminent’ en ‘Syntactic’, op de grens van de stilte. Dat Serries hier niet alleen de snaren met zijn vingers beroert, moge duidelijk zijn. Hij heeft zijn strijkstok en vast nog wat andere hulpmiddelen, met als effect dat het geluid regelmatig opvallend weinig weg heeft van dat van een gitaar. Verder is het karige muziek die Serries ons hier serveert, uitgebeend, minimalistisch. Wat hier zo veel betekent als dat er niets gebeurt, wat niet moet gebeuren. Hier klinkt geen noot te veel.”

Ben Taffijn’s NIEUWE NOTEN kept on reviewing our latest batch of releases and here are the 3 remaining album analyzed and approved. The albums are still available from our bandcamp.

“Nog een keer gitarist Dirk Serries en zijn A New Wave of Jazz. Op ‘Translucence’ horen we hem samen met Tullis Rennie op trombone en Cath Roberts op baritonsax. Het album kwam uit als CD, voor de liefhebbers. Iets dat overigens ook voor de muziek geldt.

Maar goed, dat laatste geldt eigenlijk voor alles wat de man tegenwoordig uitbrengt. Het grote publiek bereikt hij er niet mee, maar dat deert hem niet. Net zoals dat voor al die musici geldt waar hij mee samen speelt. Toch valt er ook nu weer veel te genieten, met name op ‘Translucence’. De beide blazers zetten het geheel direct in ‘Match’ prachtig op scherp. En ‘Match’ kunnen we hier dan prima opvatten als wedstrijd, één waar Serries niet aan mee doet, hij vult aandachtig de gaatjes. En verderop heerlijk ouderwetse piep en knars geluiden, trombone en baritonsax zijn amper herkenbaar. In ‘Moving Sideways’ zoekt het trio de stilte en produceert Serries met zijn gitaar hoogst ongewone geluiden. En verderop zit een prachtige combi duisternis. We hebben immers niet voor niets juist deze blazers. Overigens is dit op sommige momenten een opvallend ritmisch album, althans voor dit soort muziek. Met als mooiste voorbeeld het eerste deel van het titelstuk ‘Translucence’, al horen we het ook op andere plaatsen terug. Op andere momenten overheerst echter de abstractie, wellicht nog wel het meest in het vierde en laatste stuk, ‘Found Within’.”

“Vandaag aandacht voor het dubbelalbum ‘Twofold’ waarop we drummer Onno Govaert horen. Het gaat hier om een dubbel Cd, één schijf bevat de opnames van een concert met Martina Verhoeven op piano en één bevat een concert van Govaert met Dirk Serries. Verder sta ik stil bij ‘Today and All the Tomorrows’ waarop we Serries en Verhoeven, hier op contrabas, horen met mede gitarist Daniel Thompson.

Na een solo van Govaert grossieren zowel hij als Verhoeven in abstracte patronen. Soms schuiven we wat richting het ritme, maar echt gestroomlijnd gaat het er nergens aan toe. Wel neemt verderop het tempo wat af en hoor je de twee zoeken naar welke noten het beste passen, hoe ze elkaar het beste kunnen aanvullen. Iets dat natuurlijk vaker gebeurt tijdens deze set, soms tegen de stilte aanleunend. Maar het meest spannend zijn toch die frases waarin ze beiden het ruime sop kiezen. Pas dan merk je wat een prachtige combinatie piano en drums in feite vormen. Als Verhoeven de lage noten kiest lopen de klanken mooi in elkaar over, kiest ze daarentegen voor de hoge noten dan ontstaan er schitterende contrasten.

Zeker voor vrije improvisatie begint de set van Govaert en Serries opvallend gestructureerd. Serries zet duidelijk de toon, Govaert ondersteunt. Het wordt verderop wat abstracter, maar het duurt lange tijd voordat we in eenzelfde maalstroom terecht komen als in de set met Verhoeven. Dat begint na een opvallend ingetogen solo van Govaert rond de dertigste minuut. Maar dan is het ook echt raak. Een oeverloze stroom aan klanken, zonder dat het een ondefinieerbare brei wordt. Uiteindelijk vinden ze weer de rust en bewegen ze gaandeweg richting de stilte.

Drie snaarinstrumenten dus in ‘Today and All Tomorrows’, een contrabas en twee gitaren, die ook nog eens alle drie op onorthodoxe wijze bespeeld worden. We horen ze kraken, zagen en schuren. Kortom het zijn geluiden die we eerder associëren met de spreekwoordelijke fabriekshal dan met deze instrumenten. En die komen het beste tot uiting tijdens de rustige frases, waarin ze elkaar aftasten en elkaar aanvullen, op zoek naar onverwachte geluiden. Uiterst karig en ingetogen gaat het eraan toe op die momenten. We horen slechts een enkele kraak, een paar korte aanslagen, interrupties die de stilte doorbreken. Het is op die momenten dat ze onze oren masseren met de meest creatieve geluiden denkbaar.”

Italy’s ONDAROCK with veteran Roberto Mandolini at the helm reviewed our 4 new releases. VISTAS and TODAY AND ALL THE TOMORROWS already passed by earlier on. These are the other 2 reviews. The albums are still available from our bandcamp store.

“Twofold” chiude l’ultimo lotto di cd pubblicati dalla A New Wave Of Jazz, composto da “Today And All The Tomorrows”, “Translucence” e “Vistas”. A differenza dei primi tre, il disco inciso da Onno Govaert con Verhoeven e Serries è un doppio cd: il primo suonato dal batterista olandese con Martina al pianoforte; il secondo con Dirk alla chitarra. Entrambi i set sono stati registrati e mixati al Sunny Side Inc. Studio di Anderlecht, in Belgio, il 18 ottobre del 2021. Il primo dei due cd è una lunga improvvisazione divisa in tre parti: la batteria di Govaert definisce fin da subito la struttura ‘aperta’ del brano entro il quale il pianoforte di Martina Verhoeven è libero di muoversi in tutta libertà. La parte centrale, la seconda, è la più movimentata, con i due musicisti in stato di grazia, in grado di suonare come un’intera orchestra (free-)jazz. Completamente diverso il secondo set. Serries ha attaccato l’amplificatore alla sua chitarra e lascia i suoni decantare più a lungo: accenna a scale blues e tra le mille note che tira fuori dalla sei corde, fa intravedere armonie jazz. Dal canto suo Onno Govaert sembra seguire il chitarrista, con accelerazioni e decelerazioni, assecondando l’enfasi su ritmi binari. Intorno alla boa dei tredici minuti i due musicisti sembrano scambiarsi i ruoli: il batterista crea spazi multidimensionali e Serries dà sfogo alla sua fantasia con micro-suoni generati da un’accordatura non convenzionale.” Ondarock – Italy

“Cath Roberts e Tullis Rennie suonano insieme in una mezza dozzina di progetti, tra i quali quel Favourite Animals nato in occasione dell’invito come Artist in Residence al Lancaster Jazz Festival del 2016. Il 12 gennaio 2020 Cath e Tullis hanno raggiunto Dirk Serries nel Sunny Side Inc. Studio di Anderlecht, in Belgio, dove hanno registrato le quattro lunghe improvvisazioni poi finite su “Translucence”. L’inizio dell’improvvisazione è un coro in cui partecipano tutti e tre i musicisti (“Match”). La chitarra acustica di Serries scivola presto in secondo piano dietro il tumultuoso sassofono di Roberts. Il trombone di Rennie fa quasi da contrappunto alle schegge impazzite lanciate in orbita dagli altri due strumenti. Il dialogo è serrato e ognuno dei tre musicisti coinvolti sembra saper seguire il ritmo del discorso, anche se su piani diversi. “Moving Sideways” parte in sordina, con gli strumenti apparentemente impegnati a muoversi ognuno per la sua strada, e molto lentamente trova nel finale la coralità di un coro gospel. L’omonima “Translucence” dura oltre i tredici minuti: Serries si fa sentire di nuovo, dialogando con il sassofono su claudicanti ritmi free-funk. Il lungo finale di “Found Within” mette subito in evidenza lo stile del trombone di Rennie, capace di sovrastare con la propria voce, seppur bassa e a tratti melliflua, quelle ben più alte di chitarra e sassofono.” Ondarock – Italy