Author: dirkserries

Last Friday we had the pleasure to welcome CHARLOTTE KEEFFE (trumpet, flugelhorn) and ANDREW LISLE (drums) to our two-monthly label event, in conjuction with, at PlusEtage (Baarle-Nassau, NL). NIEUWE NOTEN wrote a lovely review on this.

“Dirk Serries’ A New Wave of Jazz is meer dan een platenlabel, het is ook een platform voor het promoten van vrije improvisatie in België en Nederland. Zo organiseert Serries dit voorjaar een aantal concerten in de PlusEtage, één van de weinige podia die dit soort muziek nog durft te programmeren. Serries onderhoudt warme banden met de Londense impro-scene, zo bleek ook gisterenavond weer. Drummer Andrew Lisle kent hij inmiddels vrij goed, ze zitten samen in het Kodian Trio, trompettiste Charlotte Keeffe nog een stuk minder. Samen kozen ze gisterenavond het ruime sop.

Het spannende van vrije improvisatie in duo verband is dat je als musicus continu alert moet zijn. Natuurlijk mag de ander soms best even solo gaan, iets dat ook hier zeker gebeurde, maar nooit te lang. Met andere woorden: meer dan in welke andere samenstelling moeten de musici elkaar een beetje liggen, moeten ze er lol in hebben met elkaar te musiceren, samen op reis te gaan. Als dat het geval is, kan het tot een mooie set leiden. De twee keer een half uur van gisteren, het is duidelijk intensief zo als duo, voldeed gelukkig geheel aan deze criteria. Aan alles was te merken dat Keeffe en Lisle niet voor het eerst met elkaar op het podium stonden, ze kennen elkaars wijze van musiceren, elkaars gewoontes. En ondanks dat een drumstel enerzijds en een trompet en bugel anderzijds, volledig andere instrumenten zijn, kwamen de klanken vaak opvallend dicht bij elkaar, zeker toen Keeffe, bijvoorbeeld in een vrij lange passage aan het begin van de eerste set, haar trompet percussief inzette. Ze sloeg met een Cd’tje tegen de hoorn en trommelde met haar vingers op haar hoorn en knoppen. Maar ook in die gevallen dat ze ‘gewoon’ speelde, benaderde haar klank, met alle plopjes, piepjes en kraakgeluiden die van percussie opvallend goed.

Sowieso is Keeffe een opvallend experimenteel trompettiste, ik heb in die twee keer een half uur eigenlijk geen ‘normale noot’ gehoord. Zelfs de schaarse melodieuze fragmenten, vaak op gang gebracht door Lisle’s ritmische spel, ontspoorden op grootse wijze. Prachtig om te horen wat een rijke klankwereld Keeffe uit haar instrumenten wist te halen. Steeds wisselend tussen de trompet en de bugel, puur op basis van de sfeer die ze op dat moment wilde neerzetten. Die laatste opmerking brengt me op de samenwerking. Aan alles was te merken dat de twee enorm goed naar elkaar luisterden, op elkaar afgestemd waren. Beurtelings namen ze de leiding, waarop de ander direct aansloot, vaak zodanig dat je het idee kreeg dat er sprake was van een compositie, in plaats van van improvisatie. En ondanks dat deze muziek zich prima leent voor een grote diversiteit aan percussie, beperke Lisle zich tot zijn drumstel en vooruit, een strijkstok. Meer had hij ook niet nodig. Vaak opvallend ritmisch spel, dat zoals gezegd Keeffe bracht tot die melodieën, maar ook regelmatig de abstractie zoekend, vooral in de verstilde passages. In één daarvan, aan het eind van de eerste set, met gebruik van die strijkstok, terwijl Keeffe alles inzet aan valse lucht en sputterend spel, een meesterlijk moment tijdens een prachtig concert.”

In conjunction with jazzclub PlusEtage (Baarle-Nassau, Netherlands) we are hosting our 3rd label event tomorrow, Friday April 29th, this time inviting the fantastic duo of CHARLOTTE KEEFFE (trumpet) and ANDREW LISLE (drums). Andrew Lisle is a dynamic and unique drummer, someone with a completely individual style and with an extensive sound palette on the drums. Together with Colin Webster and Dirk Serries he forms the working band KODIAN TRIO  and he’s frequently-asked musician in the British free impro scene. Charlotte Keeffe is perhaps the most active trumpet player in free improvisation in the United Kingdom, she just released her own album to critically acclaim on the Discus Music label. Charlotte and Andrew already played as duo at the A New Wave Of Jazz festival (early 2020 in London), and this was simply impressive. Extremely dynamic, playful and intense at the same time. Get ready.

Tickets and info, visit the PlusEtage website.

Ben Taffijn’s NIEUWE NOTEN just reviewed two of the latest NWOJ releases and 3 (from his 4-day residency) of the performances labelboss DIRK SERRIES performed with a stellar line-up of collaborating musicians at the ROADBURN festival : YODOK III, TONUS and MARTINA VERHOEVEN QUINTET. Here below you find the album reviews, the concert reviews you can read on his website.

Het uit twee titelloze stukken bestaande ‘Melancholia’ past helemaal bij de weg die Serries enige jaren geleden al weer is ingeslagen, die van vrije improvisatie, waarbij alle vormen van structuur overboord gaan. Edwards beoefent deze kunst reeds sinds decennia, zoals u ongetwijfeld weet, terwijl je Serries nog een jonkie zou kunnen noemen. Dat mag ik zeggen, hij zal me direct gelijk geven, zo bescheiden is hij wel. En toch valt er ook in deze set niets te merken van kwaliteitsverschil – al denkt hij er zelf wellicht anders over. Zou dat wel zo zijn, dan zouden deze opnames overigens nooit gemaakt zijn, een bassist als Edwards heeft zijn partners immers voor het uitkiezen. Een prachtige combinatie natuurlijk, gitaar en bas. Beiden snaren, alleen de toonhoogte verschilt. Na een vrij hectisch intro valt het nagenoeg stil, fluisterzachte schermutselingen leiden tot een wat vreemdsoortig, maar spannend klanklandschap. En zoals vaker bij dit soort muziek, aan associaties geen gebrek. Is het niet de natuur waar je aan zit te denken, krakend hout, ritselende bladeren, dan is het wel een werkplaats of een fabriekshal waar deze muziek je aan doet denken. Het tweede stuk verloopt niet wezenlijk anders, al vallen hier wel die ritmische passages op, halverwege en helemaal aan het einde. En ook hier horen we die schermutselingen, het kraken, piepen en schaven.

“Op ‘Cure and Mound’ horen we Verhoeven op piano en Mobin op zijn prepared chamber, “een houten kistje met daarin verschillende objecten die met elkaar zijn verbonden en waarvan het geluid wordt versterkt door gitaarelementen en elektrische contactmicrofoons. Een soort combinatie van percussie en elektronica dus”, zo schreef ik eerder naar aanleiding van het eveneens bij A New Wave of Jazz verschenen ‘Close | Quarters’ waarop we Mobin horen met Benedict Taylor. In hetzelfde verslag stond ik stil bij het zeer hoge niveau van abstractie, zodanig dat het de grenzen van het begrip muziek opzoekt. Dat is op dit album niet anders. Ook nu valt bijna niet te ontdekken wie nu eigenlijk precies welk geluid voortbrengt, aangezien Verhoeven nogal eens onder de klep van haar piano duikt, zo geluiden makend die niet echt afwijken van dat wat Mobin doet. Samen creëren ze twee wonderlijke en zeer avontuurlijke geluidssculpturen, ‘Cure’ en ‘Mound’.”

This week, from Thursday on, DIRK SERRIES has his 4-day artist in residency at ROADBURN 2022. The original stoner rock and metal festival that has been challenging their audience in the last 10 years or so with expanding their musical boundaries and a knack for adventurous programming. This year, together with jazzclub PARADOX, they invited DIRK SERRIES for 4 days – giving the audience a glimpse in his versatile sound universe – from drone to free improvisation.
For those who have tickets, this is what he has lined up :
Thursday April 21, 2022 : KRISTOFFER LO & DIRK SERRIES
Friday April 22, 2022 : YODOK III
Saturday April 23, 2022 : TONUS (feat. Colin Webster, Martina Verhoeven, Dirk Serries & Tom Malmendier)
Sunday April 24, 2022 : MARTINA VERHOEVEN QUINTET (feat. Martina Verhoeven, Dirk Serries, Colin Webster, Onno Govaert & Gonçalo Almeida)
Check out the ROADBURN and PARADOX websites for all relevant information.

A New Wave Of Jazz calls upon 2 extraordinary musicians from the British free jazz and improvisation scene. ANDREW LISLE is a dynamic and unique drummer, someone with a completely individual style and with an extensive sound palette on the drums. Together with Colin Webster and Dirk Serries he forms the working band KODIAN TRIO  and he’s frequently-asked musician in the British free impro scene. CHARLOTTE KEEFFE is perhaps the most active trumpet player in free improvisation in the United Kingdom, she just released her own album to critically acclaim on the Discus Music label. Charlotte and Andrew already played as duo at the A New Wave Of Jazz festival (early 2020 in London), and this was simply impressive.Extremely dynamic, playful and intense at the same time. Get ready. Tickets and info, visit the PlusEtage website.

next :
24.06.22 – LUCIJA GREGOV/DIRK SERRIES/KRIS VANDERSTRAETEN

British multi-instrumentalist TOM WARD, who has been already part of the label’s IMPETUS GROUP and featured on the ‘IMAGINARY JOURNEY‘ of himself, Martina Verhoeven, Cath Roberts and Dirk Serries, did a ‘Play Talk Play‘ session with host Rodrigo Constanzo. Very interesting, so check it out.

Ken Waxman pairs two recent releases to write his careful and colorful thoughts for the Canadian JAZZ WORD magazine. One of those is JOHN EDWARDS & DIRK SERRIES’ Melancholia CD, the other one is GEORGE HADOW & DIRK SERRIES’ Chapel CD (released on Creative Sources).
Melancholia is still available here and here.

“During two almost evenly timed tracks on Melancholia, the string duo negates the concept of dedicated soloist or accompanist. Aggressive strums from the guitarist add as much to the tunes’ percussive bottom as the bassist’s stops and thumps. At the same time, Edwards’ agile buzzes, authoritative sweeps and rattling slides, played arco or pizzicato, are as much a part of the foreground as Serries’ slurred fingering or jagged string plinks near the tuning pegs and below the bridge. With broken octave concordance paramount, the two mostly operate in double counterpoint. Still there are sequences where they break ranks for individual expression such as Edwards’ use of col legno pops or pressurized sul tasto rubs on “II” or Serries’ scratches on the same track that are so forceful that it appears they could remove the strings’ finish. Paced with quiet interludes, each track retains a horizontal flow. Eventually the program finishes with plucks and sweeps juddering back and forth between the two string sets until they combine for a dual climactic vibration.”

Jean Michel Van Schouwburg’s ORYNX-IMPROV’ANDSOUNDS reviewed TOM JACKSON & COLIN WEBSTER – The Other Lies CD album. Still available here and here.

The Other Lies. On a tous le sentiment qu’on nous ment et qu’on nous cache quelque chose. C’est vrai, on ne peut pas tout exprimer et il y a sans doute des choses qui nous échappent à l’écoute de ces Other Lies. Le clarinettiste Tom Jackson et le saxophoniste Colin Webster ont fait le pari d’essayer de jouer ensemble et de confronter leurs langages. Ils le font avec virtuosité et intensité, goût et réflexion. Partages et croisements de volutes, de cascades de timbres aériens ou charnus, échanges différenciés de pratiques sonores différentes et conjointes à bon escient lorsque cela s’y prête. Tom Jackson, the ideal Pied Piper, est un souffleur virtuose qui met en perspective la synthèse du jazz contemporain le plus vif et de la musique classique contemporaine dans une démarche cohérente et organique. Et organique est le mot le mieux choisi pour qualifier la démarche physique et tournoyante de Colin Webster, un souffleur essentiel de la scène londonienne. Il fait intensément grincer, vibrer et mugir la colonne d’air, brûlant l’oxygène comme un cracheur de feu. Tous deux partagent les mêmes interlocuteurs comme le guitariste Daniel Thompson, le violoniste alto Benedict Taylor et de nombreux autres camarades improvisateurs tissant de nouveaux liens musicaux au sein de cette communauté de musiciens chercheurs dont une des qualités premières est cet instinct de synergie collective, de partage égalitaire de la scène et d’écoute mutuelle intense. Cet album qui fleure bon la liberté et la densité musicale est produit par un vrai phénomène d’édition d’enregistrements d’improvisation sans concession sous le titre un peu trompeur de A New Wave of Jazz, label dirigé par le guitariste Dirk Serries. Chapeau encore, car s’il est facile d’empiler des enregistrements qui finissent parfois par se ressembler, il convient de noter combien ce duo est enthousiasmant, bondissant, elliptique et singulier. Le genre de gâteries qui nous aident à voir venir le printemps éclore nos espoirs dans la grisaille du quotidien. J’adore !!

Tonight DIRK SERRIES’ IMPETUS GROUP plays in this unique constellation at jazzclub De Singer in Rijkevorsel (Belgium).

Charlotte Keeffe : trumpet
Martina Verhoeven : piano
Maya Felixbrodt : viola
Andrew Lisle : drums
Colin Webster : alto sax
Dirk Serries : guitar
Peter Jacquemyn : double bass

This Belgian/Netherlands magazine just reviewed our 3 new releases : MARTINA VERHOEVEN & ANTON MOBIN – Cure And Mound, JOHN EDWARDS & DIRK SERRIES – Melancholia and TOM JACKSON & COLIN WEBSTER – The Other Lies. Still available from our store and bandcamp.

“Weer of geen weer, er is altijd de onvermoeibare Dirk Serries. Of het nu een reeks nieuwe albums betreft op zijn eigen label New Wave Of Jazz of nieuw werk, al dan niet solo, op andere labels, hij is er altijd. Gelukkig hoeven we door de diversiteit niet te zeggen dat we te veel nieuw werk van hem horen. Op ‘Melancholia’ gaat hij in duet met contrabassist John Edwards, een heerschap met een indrukwekkende carrière als het jazz in al zijn vormen betreft. Geïmproviseerd meestal, extreem bij momenten, is Edwards, die we leerden kennen toen hij in Gent kwam spelen met zijn legendarische B-Shops For The Poor en God (met onder meer Kevin Martin), nog steeds zeer actief. Het hoeft allemaal niet meer zo gewelddadig en luid, getuige ook deze samenwerking. Gitaar en contrabas, meer hoeft het niet te zijn. Deel één begint behoorlijk heftig maar stilaan kiest het duo voor rustiger vaarwater eenmaal ze de bombast hebben verkend. Edwards met strijkstok en Serries lekker tokkelend voelen ze elkaar heel goed aan en wordt ‘Melancholia’ een leuke luisterervaring en geen plaatje waarop twee virtuozen hun kunnen willen bewijzen. Dat kunnen is namelijk ondergeschikt aan het luisteren naar elkaar en het brengen van luisterplezier aan wie zijn grenzen wenst te verleggen. Serries leerde doorheen zijn muzikale loopbaan heel wat muzikanten kennen. Een deel ervan brengt met veel plezier werk uit op zijn label. De Fransman Anton Mobin bijvoorbeeld, die zijn prepared chamber inzet om tegenwerk te bieden tegen het pianospel van Martina Verhoeven, gade van Serries. Verhoeven gaat soms woest te keer, soms zeemzoet, hard en zacht, terwijl Mobin allerlei geluiden uit zijn bewerkte houten kist haalt waarin allerlei spielerei uitnodigt voor zijn uitgebreide improvisatietalent. Hij maakte, meestal in duo, sinds 2006 een quasi ontelbaar aantal albums. Deze keer gaan ze voor twee lange stukken, het ene bijna drie kwartier, het andere net geen half uur. Door de afwisseling van klanken blijft de set boeien en dat is wel bijzonder bij dit soort improv waarbij heel wat geproduceerde klanken al snel op de zenuwen zouden kunnen werken maar door de gedrevenheid van het duo dat niet doen. Het duo van klarinettist Tom Jackson en saxofonist (alt en bariton) Colin Webster is een behoorlijke uitdaging. Zes improvisaties die ze maakten in februari 2021 die laten horen hoe afwisselend hun beider instrumenten kunnen klinken en op elkaar inspelen. Geen ruw geweld, wel deugddoende luisteroefeningen voor gevorderden die geen probleem hebben met wat gepiep en gekraak.”