Next in line are a lovely series of concerts in Belgium (at our favorite chapel in Brecht), at the incredible Jazzblazzt (Neeritter, The Netherlands) while one week later guitarist DIRK SERRIES is teaming up with Portugese saxophonist JOSE LENCASTRE for 3 gigs in Portugal. Hope to see you at one of these gigs.
01/05/2023 JOSE LENCASTRE/DIRK SERRIES/MARTINA VERHOEVEN – Jazzblazzt (Neeritter, The Netherlands) 02/05/2023 LUIS LOPES/DIRK SERRIES/MARTINA VERHOEVEN – Kapel Oude Klooster (Brecht, Belgium) 05/05/2023 JOSE LENCASTRE/DIRK SERRIES + GUILHERME GRANADO – Smup (Parede, Portugal) 06/05/2023 JOSE LENCASTRE/DIRK SERRIES – Cossoul (Lisbon, Portugal) 07/05/2023 JOSE LENCASTRE/DIRK SERRIES – Hotelier (Porto, Portugal)
We caught up with Mr. Dirk Serries, the Belgium Jazz and Ambient artist (and pioneer), again as he embarks on the next phase of his unique journey into the ambient/experimental world of sound-craft. He was gracious enough to answer a few questions that were on our mind as we previewed his latest album, Nocturnal Discord:
1. Thanks for sitting down with us today, Dirk. With all the pioneering ground you’ve covered in the ambient genera (both solo & collaboratively) as vidnaObmana, we were curious as to why, with the release of ‘Nocturnal Discord’, this new direction now?
I always have been keen on exploring new ways and bringing those to my realm of ambient music. Of course sometimes that process takes time as it not only means you’ve to realize new techniques or approaches to your existing style but first you need to come to terms with what your style is.
Coming out of the turmoil how VIDNA OBMANA ended (artistic frustration and exhaustion caused me to crash heavily) and re-discovering myself as an ambient musician using solely the electric guitar, it took me a while to get me that perfect set-up with which I could easily create the music I wanted to without the complexity of the studio that the work of VIDNA OBMANA always demanded. Fast forward almost 20 years and of course new tools (read pedal effects) were developed and which could give me that extension my ambient music longed for. While I tried during in the latter phase of my MICROPHONICS project to work with digital tool on the laptop, I never felt comfortable and dropped that option quite fast to only return to the analog rig of pedal effects and a guitar. So when I discovered a few interesting new tools to use, this new segment in my sound as an ambient artist awoke. While it still holds my passion for minimalism and working around the strength of a few notes, these new effects granted me a freedom to expand and take my so-called trademark ambience out of its own comfort zone. NOCTURNAL DISCORD is that first step, a rather bold one immediately but a necessary one to take and evaluate how it will proceed. I do see it coming even more in sync with my original style of ambience. As a matter of fact, I’m recording right now an album that also sets the pace for unification of both directions.
2. If you can put your finger on it; how would you categorize the differences between your previous, synth-based, ambient content and what you seek to achieve with this new, guitar-driven pathway; from both a creator’s and listener’s perspective ?
Musically now I think I really succeeded in bringing my guitar ambient music to that trademark sound I had with VIDNA OBMANA, done on synths.
Technically back then it was way more complicated, no rocket science, but you needed midi, a sequencer, outboard effects if your synths didn’t have them on board, a mixing desk, etc. and the full set-up you needed as well when you wanted to play live. Early on in the mid eighties it was still ok but from the moment the computer got involved, the musical process became so multi-layered that towards the end of the VIDNA OBMANA era that the pleasure of just playing and creating music diminished over time. Really felt that I got stuck in a sort of laboratory that completely excluded the thrill of making music so when I decided to end VIDNA OBMANA, I really made a decision to change my style, techniques and which instruments I would use.
The electric guitar became my prime instrument to guide me through the various projects I started (FEAR FALLS BURNING, MICROPHONICS, etc.). And along the way I invested my experience to simulate the so-called VIDNA OBMANA sound with the electric guitar and just a handful of pedal effects.
A process that took a while but now I’m very happy and proud I can generate the ambient music I care for so much with such a minimal set-up.
3. Are there specific takeaways or methodologies from what you’ve learned working with A New Wave of Jazz that now bleeds into the new ambient content?
Oh absolutely, the pure pleasure of creating on the spot, pushing the boundaries without the fear of failure and just embracing the result with heart.
I learned a lot from teaming up with these great free improvisation/free jazz artists as they really taught me the ability to drop control and just move towards that momentum on stage or in the studio with open vision and no actual definite plan. This is what I also take with me when I’m creating my ambient music these days. Most music I created since I learned the magic of full-on improvising has been one takes without any post editing.
NOCTURNAL DISCORD has been exactly that, music created on the fly while working with all the effects there on the spot too. Some of the treatments you hear on this album are accidents, burbs from the electronic devices which are never repeated again but became just vital to each of those pieces on the album. If this have happened about 25 years ago, I definitely would have stopped the recorded and deleted the file. Now I just love those twists, turns and unexpected guidelines to stir me into a different direction.
4. And, as a follow up to the previous question, will these newer ambient treatments bleed back into A New Wave of Jazz?
Who knows, not that I’ve a plan yet to introduce this into A NEW WAVE OF JAZZ but never say never. If this ever would happen, I think at least it will be part of a new sub label, like I’m doing with the cassette releases on NWOJ where the music has more noise ingredients. Its musical language is at this point quite different: the pace, the instant interaction and the way how I use the guitar is totally the opposite. But it surely could be an interesting angle for when that moment arrives.
5. Finally, with ‘Nocturnal Discord’ setting the stage for a “darker”, “stranger” and “more abstract” first step . . . can you forecast what we can expect from your next step (or perhaps, leap)?
NOCTURNAL DISCORD is not per-sé the next necessary step in my ongoing progression as an artist but more a side path, a way of testing the range of possibilities. But most important to combine this with the trademark ambient music I’m known for. Like I said I’m currently working on an album that more or less already mixes both approaches. Exciting as it gives flare, new life and spirit to what I know so well is creating my kind of ambient music.
The ongoing (re)search for the sublime in sound just keeps me motivated.
This Saturday April 22nd DIRK SERRIES is playing the MOVING NOISES FESTIVAL, organised by Midira Records, at the impressive Christuskirche in Bochum (Germany). A solo ambient performance to highlight his recent ‘groundbreaking’ NOCTURNAL DISCORD cassette album on Cloudchamber Recordings, the new FLUCTUATION OF BEING album premiering on the festival (on Midira Records) and the forthcoming THE DISINTEGRATION OF SILENCE (more details on this one soon). The festival starts at 2pm, DIRK SERRIES plays at 7pm. Tickets and all info here.
KODIAN PLUS’ album ‘DISENGAGE’ gets a lovely review on the JAZZ’HALO website. The album is available from our bandcamp store (physical and digital).
“Sinds hun eerste gezamenlijk concert in het Londense Oto Café (2015) hebben altsaxofonist Colin Webster, drummer Andrew Lisle en gitarist Dirk Serries een hechte onderlinge band opgebouwd met heel wat concerten op de teller en een reeks (live)opnamen. Kodian Plus is het trio uitgebreid met Charlotte Keeffe (trompet, flugelhorn) en Martina Verhoeven (piano). Meer dan interessante dames om mee de studio in te trekken gezien hun staat van dienst in de free- en improvisatiescene. Qua repertoirekeuze begeven de vijf zich op vertrouwd terrein. Dit betekent een ingesteldheid van volledige autonomie met respect voor elkaars instant ideeën en invallen. Hieraan geen gebrek. De voorgeschotelde stilte wordt aanvankelijk slechts opgevuld met delicate electro-akoestische effecten en licht kleppengegoochel op saxofoon. Stilaan voegen ze geluidssegmenten toe door elkaar te stimuleren en aan te sporen. Ondanks of net dankzij de vrijheid ontwikkelt zich een complex spel van ontrafelen, elimineren en aanvullen. Een dialoog die al eens klinkt als een krachtig dispuut of “noise concrète” maar evenzeer als de soundtrack voor een poëtisch samengesteld prentenkabinet. En natuurlijk met onverwachte kantelmomenten zoals de spacy passage halfweg ‘The Five-Headed Anomaly’. Onconventioneel en toch vertrouwd, allemaal ingeblikt op een dag. Met passende titels als ‘Latching Effect’, ‘Caurous’ en ‘Kind Of Things’ (!).” Jazz’Halo – Belgium
NOCTURNAL DISCORD is the next phase in DIRK SERRIES’ long running ambient trajectory. Known since the early eighties for his trademark ambient music under the VIDNA OBMANA pseudonym, Dirk now boldly crosses into new territory creating a willful, eccentric and new album that still holds ingredients from his past but incorporates new elements. Still executed on the electric guitar in combination with an array of stunning pedal effects, treatment and processing, recorded straight to stereo. NOCTURNAL DISCORD is a nightly excursion into darker, more abstract and stranger timbres. 5 weeping songs that are melancholic, alienating, intense and soothing at the same time. An album that is definitely its own and shows the craftsmanship of Dirk and his strong ongoing pursuit to cover new terrain, challenge himself and to make once again a statement as one of the most innovative and adventurous modern musicians. NOCTURNAL DISCORD is also his debut for Cloudchamber Recordings.
DIRK SERRIES – FLUCTUATION OF BEING (cd, Midira Records)
Dirk Serries returns to MIDIRA RECORDS with his first solo album in our catalogue, after working together with us quite frequently on collaboration records.
“Fluctuation Of Being” is the first solo ambient album by Dirk Serries since his critically-acclaimed last solo record “Epitaph” in 2018. The album is a continuation of his trademark “vintage” ambience on the electric guitar, performed and recorded in real-time with the help of a handful of pedal effects.
The album comes in an offset printed 4 panel digisleeve with matte finish and is limited to 250 copies and features the breathtaking photography of MARTINA VERHOEVEN.
Dirk Serries about the album: “Cycles of tonal phrases, washes of guitar drowned in a vast sea of sustain to create a surreal sonic mood to dwell in on repeat.”
You can pre-order the album directly from the label MIDIRA RECORDS here. The CD itself will be available at the day of the MOVING NOISES festival, April 22nd 2023 where Dirk Serries will perform a solo ambient set.
To order directly go here. To order through Midira Records go here.
For all information on the festival, visit the website here.
LOUD AS GIANTS – EMPTY HOMES (cd & lp, Consouling Sounds)
Talking about the nature of Loud As Giants, Dirk Serries marks that for both him and Justin K. Broadrick the project is more like ‘a trip down memory lane.’Thirteen years after their collaboration as Fear Falls Burning and Final, these two kindred spirits return with an album that symbolizes their mutual fascination for the 80’s culture in which they grew up and all the relevant and groundbreaking genres Justin and Dirk were influenced by.
“LOUD AS GIANTS is our collaboration not to invent new music but just to bring together the music we grew up with, were/are inspired by and we just like to do ourselves.” – explains Dirk talking about his creative partnership with Broadrick: “So the appreciation has been there since the beginning, and I also think this is the foundation of our collaboration.”
While been musically in sync since the early eighties when they both were active in the underground cassette network. Both with the highest appreciation for each other’s work for almost two decades, they finally met during a joined tour where Serries, as Fear Falls Burning, supported JESU. Justin comments on the beginning of the long partnership with Serries saying: “We had the concept of this project on the back burner for some years. It’s taken some time for it to take shape, but now we feel the time is right, and we have the right record in place.”
Pandemic, the isolation and global nostalgia became crucial factors that affected both artists carefully uniting together the release that became ‘Empty Homes’. “I love isolation, but only when chosen by me, but I love the night, again, empty streets, quiet, I feel like I can exist then. I hate mornings; I hate low sunlight. It immediately depresses me. This album for me embodies a world I personally feel happier in.” – explains Broadrick talking about a dream-like state, far from busyness of big cities and overcrowded streets. While the image of empty homes united the musical and esthetic part reflected in the music: “Homes fascinate me; the rooms we dwell in and spend our existences in, I can’t quite compute it nor articulate it, but I feel it’s all full of loss and emptiness…”
‘Empty Homes’ the debut release from LOUD AS GIANTS is coming out this April, 28th via Consouling Sounds. Pre-order the LP via the website of the label (CD/ LP).
In his 25 year existency as VIDNA OBMANA Dirk Serries never shied away from challenges, sometimes to the regret of many of his fans, but it’s when he was offered a record deal with the renowned metal label RELAPSE RECORDS/RELEASE ENTERTAINMENT Vidna Obmana took his boldest step ever. With his DANTE TRILOGY he created his most ambitious, daring and unique set of albums which, for good, made him to be one of the most unique voices in the ambient and experimental scene.
Not only brought he VIDNA OBMANA to a definite conclusion but executed for him that perfect fusion of everything his project stood for since the first release in 1984. His industrialism, the minimal ambience, the fourth world explorations and his electronic processing experiments went into blender. Utterly surreal, intense and expansive, the 3 albums TREMOR, SPORE and LEGACY showcase VIDNA OBMANA at his creative peak while conceptually the trilogy expresses Dirk Serries’ frustration, disappointment and creative turmoil as his role as VIDNA OBMANA in the ambient scene. This trilogy became that end of the road for probably his most critically-acclaimed and world-wide appreciated project but a change was necessary. Having these 3 albums out on RELAPSE RECORDS/RELEASE ENTERTAINMENT solidified his connection to the metal and heavier guitar scene and the next chapter in DIRK SERRIES’ obsessive quest for that sublime in sound and mood was born: FEAR FALLS BURNING.
Now fully remastered, making every complex detail stand out even more, ZOHARUMis releasing the trilogy as a 3CD set with the related breathtaking photography by MARTINA VERHOEVEN. Music that according to VIDNA OBMANA was especially recorded to experience on a qualitive set of headphones.
To order directly go here To order through ZOHARUM go here.
KODIAN PLUS continues to receive very positive reviews. Here’s one on the fantastic SPONTANEOUS MUSIC TRIBUNE of Andrzej Nowak. Meanwhile also Fred Kellogg featured the DISENGAGE album on his outstanding ‘Free Jazz With Fred’. The link to that show is here. The album itself youcan still order from our store.
“Belgijsko-brytyjskie Kodian Trio to jedna z najciekawszych formacji współczesnej sceny free jazzowej w Europie. Nie dość, że międzynarodowa, to jeszcze na wskroś międzypokoleniowa i łącząca artystów, których wielogatunkowe doświadczenie sceniczne zdolne jest generować niezmierzone synergie artystyczne. Trzy albumy studyjne, jeszcze więcej koncertowych, kilka tras europejskich (z wizytą w poznańskim Dragonie na czele), to dorobek muzyków, którzy pod tą nazwą funkcjonują ledwie kilka lat. Jak świetnie wiemy, świat muzyki improwizowanej nie zna pustki, dlatego naturalnym kierunkiem w rozwoju artystycznym Kodian zdało się być muzykowanie w formule rozszerzonej. Najnowszy zatem album tytułuje się nazwą własną Kodian Plus, a do kwintetu gitarzysta Dirk Serries, saksofonista Colin Webster i perkusista Andrew Lisle dobrali sobie pianistkę Martinę Verhoeven i trębaczkę Charlotte Keeffe. Efektem ich pracy są niespełna trzy kwadranse krwiście free jazzowych emocji, niepozbawionych – jak to bywa w wypadku nietuzinkowych artystów – nieskończonej liczby smaczków brzmieniowych i dramaturgicznych. Początek nagrania budują zarówno drobne, akustyczne frazy dęte, talerzowy mikro drumming i fortepianowe inkrustacje, jak i mglista, urokliwa plama gitarowego ambientu, która szczelnie wypełnia dramaturgiczny background. Narracja nakręca się dość leniwie, tyczona szklakiem kanciastych fraz z klawiatury i rezonujących elementów zestawu perkusyjnego. Z kokona introdukcji jako pierwsi wyłaniają się pianistka i alcista, kilka głębszych oddechów bierze też trębaczka. Kwintowy pociąg zdecydowanie rusza z miejsca w trakcie siódmej minuty, gdy gitara z pozycji ambientu wchodzi w tryb niemal jazzrockowej kipieli. Piękny bukiet free jazzu rozdaje teraz całusy na prawo i lewo! Potem gaśnie, nie bez dętych, urokliwych westchnień. Druga improwizacja pozbawiona jest rozbudowanego wstępu. Rusza z kopyta do przodu, być może dlatego też, iż rodzi się w obrębie oryginalnego składu Kodian Trio. Zadziornie, bez obłych, niedokrwionych kształtów! Po kilkudziesięciu sekundach w ogień free jazzowej ekspresji wpada poprzecznie frazujące piano, a zaraz potem charcząca trąbka. Gęsta, tłusta narracja ma tu kilka faz, przez kilka chwil prowadzona jest także w trio – piano, perkusja i trąbka. Powrót do formy kwintetu niesie za sobą zaskakująco mroczną poświatę, której sprzyja niemal post-rockowa furia gitarzysty. Na końcowych metrach muzycy tylko nieznacznie zdejmują nogę z gazu, zdają się być nieco rozbawieni poziomem intensywności swoich poczynań. Gasną przy wtórze post-ragtime’owych wtrętów piana i śpiewnych pomruków trąbki. Trzecią opowieść zaczyna perkusista, do którego dość szybko dołącza alcista. Korzenny duet szybko stanowi tu prawa i obowiązki stron! Po kilkudziesięciu sekundach w strumień gęstej magmy dźwięków włącza się rockowa gitara i free jazzowe piano. Narracja szybko sięga szczytu i poziomu hałasu, przez który trudno jest przebić się nieco stremowanej trębaczce. Opowieść zdaje się teraz balansować na równi pochyłej, emocje kipią, ale nie brakuje fraz rozrzedzających potok zdarzeń. Narracja pięknie rozlewa się w dźwiękowych didaskaliach, niesiona zwinny rytmem perkusji. W tej fazie improwizacji szczególnie piękne wydają się akcje gitary i saksofonu. Równie zmysłowo płynie także duet tegoż saksofonu i trąbki. Opowieść pod koniec pęcznieje, niesiona znów rytmem perkusji, ale nade wszystko silnym strumieniem altowego wystrzału! Płomień opowieści gaśnie tu wyjątkowo kolektywnie, aż po szmer oddychającego wzmacniacza gitarowego. Finałowa improwizacja zaczyna się … studyjnym żartem. Coś tam zgrzyta na gitarowych pick-up’ach, ale muzycy miast budować flow zaczynają żartować. A zatem restart – z mroku ciszy i rezonansu! Potok filigranowych short-cuts kreuje teraz urokliwy suspens. Nerwowe wyczekiwanie kończy się ekspozycją w trio – trąbki, altu i perkusji, bogaconej zdobieniami gitary i piana. Artyści dość leniwie szukają dynamiki – każdy dodaje garść indywidualnych emocji. Końcowa ballada, czy ekspresyjne podsumowanie? Perkusista zdaje się kierować myśli ku drugiej z opcji. Pianistka podziela jego pogląd. Reszcie nie pozostaje nic innego, jak ruszyć na ostatni tego wieczoru szczyt. Schodzenie z tej umiarkowanie wysokiej góry ścielą nam wystudzone frazy piana, trąbki i syczącego amplifikatora gitarowego.” Spontaneous Music Tribune – Poland
NIEUWE NOTEN just reviewed our brandnew release of KODIAN PLUS. Read it here below. The album is of course available from our bandcamp store.
“‘Disengage’ begint ook al met geknisper en gesputter, ‘Latching Effect’ kreeg het eerste van de vier stukken als titel mee. Een geluidssculptuur vol onverwachte klanken. Langzaam krijgt de muziek vorm, gaan we de onderlinge stemmen onderscheiden, Webster met springerige klanken, Keeffe het experiment zoekend, Verhoeven met dwarse akkoorden op piano en tot slot Serries en Lisle. En verderop krijgt het weer de bekende dynamiek, waar we weer in mee werden gezogen. En dan klinkt er ineens een bloedmooie en uiterst melodieuze solo van Webster, met prachtige zijpaadjes van Keeffe, groots. Het kan altijd nog heftiger leert ‘Carious’ ons. Dat krijg je als zo’n kwintet eenmaal goed op stoom komt. Serries, Verhoeven en Lisle leggen een hecht fundament waarmee Webster en Keeffe uitstekend vooruit kunnen. En tegen het einde een mooi duet tussen Verhoeven en Keeffe, elkaar vliegen afvangend. Lisle mag openen in ‘The Five-Headed Anomaly’, ritmisch en toch ook weer niet. Webster sluit aan met lange uithalen, lekker over de top zoals we dat van hem kennen. Het vormt de opmaat tot wederom bijzonder heftige klanken. In het vierde en laatste stuk ‘Kind of Things’ overheerst weer de klank, een bont palet, tot er verderop structuur in komt, lange lijnen van Webster, meer experimentele van Keeffe, op een stevige ondergrond. Tot het stil valt, op slechts enkele noten van Verhoeven na, die ons verstild naar het einde begeleidt.”
Yesterday evening the quartet of PATRICK DE GROOTE (trumpet, flugelhorn), ONNO GOVAERT (drums), DIRK SERRIES (guitar), and MARTINA VERHOEVEN (double bass, piano) played a two-set concert at PlusEtage (Baarle-Nassau, The Netherlands) and Nieuwe Noten was there and wrote this review (in Dutch) :
“Mei vorig jaar hoopte ik trompettist Patrick De Groote weer eens te horen, tijdens het concert dat Dirk Serries organiseerde in Oud Klooster, Brecht, een concert dat inmiddels ook op Cd is uitgebracht door Raw Tonk. De Groote was echter ziek. Gelukkig bleek dat gisteren in de PlusEtage niet het geval. Samen met Serries, Martina Verhoeven, in de eerste set op contrabas en in de tweede op piano en Onno Govaert op drums liet hij horen nog steeds mee te tellen. “Mei vorig jaar hoopte ik trompettist Patrick De Groote weer eens te horen, tijdens het concert dat Dirk Serries organiseerde in Oud Klooster, Brecht, een concert dat inmiddels ook op Cd is uitgebracht door Raw Tonk. De Groote was echter ziek. Gelukkig bleek dat gisteren in de PlusEtage niet het geval. Samen met Serries, Martina Verhoeven, in de eerste set op contrabas en in de tweede op piano en Onno Govaert op drums liet hij horen nog steeds mee te tellen.
Het is De Groote die mag beginnen, ploppend en sputterend op de bugel brengt hij ons in de stemming. Als de drie andere musici zich erbij voegen, krijgt zijn spel massa en gaandeweg groeien de volle klanken uit tot een melodie. Gerichte slagen van Govaert ondersteunen zijn spel en ook Verhoeven en Serries laten zich hier horen. Het is Serries die op enig moment het tempo opschroeft en verderop overschakelt op een krachtige solo. Samen met Verhoeven en Govaert, De Groote neemt even een welverdiende pauze, zetten ze de boel verder op scherp. Prachtig allemaal, maar de ster van vanavond is toch De Groote, met zijn creatieve spel, wat daarbij helpt is die mooie, warme klank van de bugel, zeker in combinatie met Verhoevens contrabas. En mooi zoals de stomende ritmiek van het trio op menig moment dient als basis voor onverwachts prachtige melodische frases van hem. Mooi klinkt hij op de bugel, mooi ook op de trompet, voorzien van een demper produceert hij een fijnzinnig, wat hoog afgeknepen geluid. En soms een moment van rust, waarbij dit geluid maximaal tot zijn recht komt, schrijnend mooi.
Bijzonder is ook het snarenduet tussen Verhoeven en Serries. Knarsend, knisperend, wringend, aangelengd met Govaerts gong en belletjes. En verderop valt het duet tussen Govaerrt en Serries op, tumultueus. We eindigen die eerste set met repetitieve klanken, Verhoeven voorop, geduldig haar patronen strijkend, zij mag hier ook mee eindigen.
De Groote vangt ook de tweede set aan, nu op trompet. Een bijzonder experimentele monoloog volgt. Serries en Govaert brengen er aansluitend vaart in, terwijl Verhoeven hier nu dwingende akkoorden op piano speelt. Al snel raakt het geheel in een stroomversnelling. Dit wordt een steviger set dan de eerste, zoveel is wel duidelijk, slechts het spel van De Groote geeft houvast. Al kent ook deze set een paar mooie ingetogen passages, creatieve geluidscollages waarbij het louter om klank gaat. Maar de wildkolkende stroom overheerst, met name naar het einde toe, het maakt het slot des te meer bijzonder: alleen de Groote en Serries blijven over, die eerste met prachtige slotmaten, terwijl die tweede mooie accenten plaatst.”
Tonight this power quartet of PATRICK DE GROOTE (trumpet, flugelhorn), ONNO GOVAERT (drums), DIRK SERRIES (guitar) and MARTINA VERHOEVEN (double bass, piano) returns for a concert at the fantastic PlusEtage in Baarle-Nassau (The Netherlands). Information on tickets, etc. visit the website. See you there !
The first reviews of KODIAN PLUS – DISENGAGE are dripping in and so it’s another one of HUGO COSTA & PHILIPP ERNSTING’s THE ART OF CRASHING, courtesy of MOORS MAGAZINE and VITAL WEEKLY. Naturally the releases are still available through our bandcamp store.
“There are a few genres of music that I wouldn’t say that I am a big fan of (anymore!), but of which I can handle a few releases a week. Noise is one such genre, and free jazz, perhaps, another. Whereas noise I could go to a few, with free jazz, I’d like to limit it to one or two a week. Especially when it comes with force such as Kodian Plus delivers. Kodian Trio, without Plus, is a trio of Colin Webster (alto saxophone), Andrew Lisle (drums), and Dirk Serries (electric guitar), with the addition of Charlotte Keeffe (trumpet, flugelhorn) and Marine Verhoeven (piano). It becomes quite the power quintet. In March last year, they made a recording in the Sunny Side Inc. studio in Anderlecht, a forty-two-minute sound explosion. Not always the wild ride you may expect this kind of free jazz to be, as it comes with that tension underneath, such as in the opening of the first piece, ‘Latching Effect’. But a piece such as ‘Caurous’ is full of chaos but is captured with great clarity. You follow what the drums are doing, then play it again and concentrate on the piano or wind instruments. What helps is that all instruments sound as you’d expect them to sound (which one could also see as a disadvantage; no further exploration of the sound qualities was done), making it easier to follow. It is not easy to say if the interaction is great; sure, it surely is in the group’s quieter moments, but in the chaos, the dialogue may be lost a bit. As a non-expert and not the biggest fan of the genre, I’d recommend this one if you want to dip in the water of free jazz.” Vital Weekly – The Netherlands
“Het Kodian Trio bestaat uit Colin Webster op saxofoons, Andrew Lisle op drums en Dirk Serries op elektrische gitaar. Na hun tour door Duitsland in maart 2022 besloten ze in Anderlecht de studio in te duiken, samen met Martina Verhoeven op grand piano en CharlotteKeeffe op flügelhorn en trompet
Dat betekent dat je op het album van dit KodianPlus met de titel Disengage maar liefst vijf grootmeesters van de hedendaagse improvisatie bij elkaar hoort, allemaal meesters in het verkennen van de grenzen van hun eigen instrument, allemaal superieure groepsspelers, die niet alleen goed kunnen luisteren naar de ander, maar die ook kunnen uitdagen, muzikaal in gesprek gaan, ruzie maken, botsen, en daar altijd weer op een geniale manier uitkomen.
Tel daar ook nog eens een flinke dosis humor bij op, en je kunt klaar gaan zitten voor een uurtje puur muzikaal genot. Dat wil zeggen als je bereid bent al je vooroordelen overboord te gooien en met open oren te luisteren. De chaos lijkt af en toe op de loer te liggen, maar luister even wat beter, en je hoort hoe alles blijkt te kloppen en hoe er altijd een pad gevonden wordt dat naar een volgende route in de muzikale reis leidt.
Ik laat je hier drie fragmenten horen uit de derde van de vier improvisaties op dit magnifieke album, The Five-headed Anomaly, om te laten horen hoe na een vrij simpel begin, waarbij de drummer inzet en de saxofoon volgt, later de zaak een andere wending neemt.om uiteindelijk heel fraai te eindigen. Beluister de fragmenten een aantal keren, dan zul je merken dat je steeds meer details en finesses hoort. Kodian Plus – een samenwerking die we graag nog eens vervolgd zagen.” Moors Magazine – The Netherlands
“De Portugese altsaxofonist Hugo Costa en de al even virtuoze en intelligent spelende drummer Philipp Ernsting vormden een fascinerend duo dat alle mogelijkheden van het samenspelen exploreert, en als je het dan over de altsaxofoon en drums hebt zijn er voldoende illustere voorbeelden te bedenken, maar Costa en Ernsting gaan hun geheel eigen avontuurlijke weg, en het is een genot om hun daarop te kunnen volgen. The Art of Crashing bevat een paar lange en een paar korte improvisaties, waarin opvalt dat de ene keer de drummer melodieus speelt en de andere keer de saxofonist ritmisch met de drums meegaat, wat het samenspel van begin tot eind ongehoord spannend maakt. Dit is niet alleen intelligente improvisatie en samenspel op zeer hoog niveau, er zit ook melancholie in deze muziek, en als vaker bij geïmproviseerde muziek zitten er zoveel details en finesses in dat je dit album vele malen kunt afspelen zonder je ooit te vervelen, want je ontdekt steeds opnieuw kleine accenten en elegante knipogen. Opnieuw een pareltje in de catalogus van het Belgische label New Wave of Jazz, dit keer van jazz uit Rotterdam. Een absolute aanrader.” Moors Magazine – The Netherlands
dirkserries.com 